TŬNĬCA, æ, f. Vêtement de dessous des Romains, tunique. Syn. Vestis brevior virorum. Epith. Pulla, solivaga, talaris, manicata, trita. Usus: Cum tunica et pallio. Tunicam ponere.

TŬNĬCĀTUS, a, um. Vêtu d’une tunique, en tunique. Usus: Metus tunicatorum, frayeur du menu peuple, des gens de basse condition, vêtus seulement d’une tunique.

TURBA, æ, f. Foule en désordre, multitude, cohue; trouble, désordre, confusion. Syn. Multitudo, conventus hominum, concio, multitudo in unum conglobata ac semetipsam turba impediens; juvenum manus, juvenum globus, circumfusa in concionis modum turba confertissima; vulgus; seditio, vis, tumultus. Epith. Magna, media, nocturna, nova, prætoria, similis, vana. Usus: 1. Ex hac turba et colluvie discedam. 2. Tumultus, seditio, scène de désordre, tumulte. Ingentes turbas concitare, moliri, facere, concire. 3. Perturbatio, confusion. Ecce nova turba et rixa. Quanta in turba et confusione rerum vivimus! dans quel désordre et dans quelle confusion de toutes choses nous vivons! E turbis se evolvere, exsolvere. Cf. [Multi].

TURBĀTĒ, En désordre. Usus: Omnia raptim et turbate aguntur.

TURBĀTOR, ōris, m. Celui qui trouble, perturbateur. Usus: Pacis turbator.

TURBĬDĒ, Avec trouble, avec confusion. Syn. Turbulenter, inconstanter.

TURBĬDUS, a, um, Troublé, agité, confus. Syn. Perturbatus, confusus. Phras. 1. Nunquam illum æque turbidum vidi, je ne l’ai jamais vu aussi troublé. Tanto animi motu perturbatum, ita perculsum percussumque, nihil ut consilio, ratione, ordine ageret, nec lingua, nec ore consisteret, numquam vidi. Commotum sæpe perculsumque vidi antea, sed nunc adeo color ipse immutatus est, vultus, oratio, mens denique ipsa excidit et conscientia peccati mutum, exanimatum ac vix vivum reliquit. Confusus animo, nec auribus quidem et oculis satis constat; neque animo, neque lingua satis compos, vix apud se est, ita perturbato atque incerto præ ægritudine animo est. Hominem tam commotum nunquam vidi alias, sic ut nec animus illi suppetere nec constare mens sana videretur. Eo nuntio ita percussus est, ut animo adesse eum nemo existimaret. Usus: 1. Mens omni turbido motu semper vacans. 2. Impurus, sordidus, trouble, fangeux. Aqua turbida et cadaveribus inquinata, eau trouble et souillée par le séjour des cadavres. 3. Miser, calamitosus, funeste, malheureux. Turbidis rebus, temporibus adversis.

TURBO, as, avi, atum, are, a. Mettre en désordre, troubler, agiter, inquiéter. Syn. Obturbo, perturbo, misceo, permisceo. Phras. Omnia in republica turbantur, la république est pleine de troubles. Nullum tam turbulentum reipublicæ tempus fuit; annus est domi forisque infestus; plurimum turbarum infinita hominum licentia concitum est; nusquam res quietæ; omnia divina humanaque jura miscentur; civilibus fluctibus tument omnia, maximæ ubique turbæ et tragœdiæ excitantur, efficiuntur. Tumultus non jam foro se continet, sed totam passim urbem pervadit. Ex agris in urbem tumultus penetrat, spemque omnem concordiæ exturbat. Tumultus repens ex agris in urbem illatus rempublicam in summum discrimen adducit. Perlatus ad cives tumultus omnem reipublicæ statum convellit, conturbat, inflammat. Urbes et oppida implentur. 2. Is casus vehementer me turbavit, cet événement m’a fortement troublé. Mirifice me perculit; omnem animi statum inflammavit, incitavit, conturbavit; mentem propemodum e sua sede et statu dimovit; mentem prope exturbavit meam, consilium eripuit. Usus: In Hispania turbatum est aliquid. Omnia turbavit et miscuit. Vide ne quid turbet. Turbare aliquid ac pacem sollicitare.

TURBO, ĭnis, m. Tourbillon. Syn. Ventus omnia turbans ac involvens. Epith. Maximus, sævus. Usus: 1. Tanquam turbine aliquo et tempestate everti. Tu procella patriæ, turbo et tempestas pacis. 2. Coni figura inversa, toupie, sabot. Turbinem versare.

TURBŬLENTĒ, D’une manière orageuse, avec trouble, confusion, désordre. Syn. Turbide, temere.