1. ŪBER, ĕris, n. Sein, mamelle. Syn. Mamma.
2. ŪBER, ĕris, omn. gen. Riche, abondant, plein; fécond, fertile. Syn. Fecundus, ferax, fertilis, abundans, copiosus. Usus: Agro bene culto nihil est nec usu uberius, nec specie ornatius, rien ne saurait être ni plus utile ni plus beau qu’un champ bien cultivé. Plenior et uberior ad dicendum, orateur plus plein, plus abondant. Cf. [Copiosus].
ŬBERTAS, ātis, f. Richesse, abondance; fertilité. Syn. Abundantia, copia, magnitudo. Epith. Maxima, vetus, summa agrorum. Usus: Omnis ubertas et quasi silva dicendi. Summa ubertas et copia frugum. Cf. [Copia].
ŬBĬ, Où. Syn. Quo loco. Usus: 1. Nemo est quin ubivis quam ibi ubi est esse malit. 2. Postquam, cumprimum, simul ut, dès que. Ubi galli cantum audit, mensam tolli jubet. 3. In quo, où (sur quoi, avec quoi, dans lequel). Porticus ubi ambulabam. In ea urbe ubi natus es. Ubi gentium est is homo?
ŬBĬCUMQUE, En quelque lieu que, partout où. Syn. Quocumque in loco, ubi ubi. Usus: Ubicumque gentium et terrarum fueris.
ŬBĬNAM? Où?
ŬBĪQUE, En quelque lieu que ce soit, partout. Usus: Mortales qui ubique sunt.
ŬBĬVIS, En quelque lieu que ce soit, partout. Usus: Ubivis esse malim, quam ibi.
ŪDUS, a, um, Humide, mouillé, arrosé. Syn. Udis oculis respicies, vous regarderez avec des yeux baignés de larmes.