UNGUĬCŬLUS, i, m. Ongle du doigt. Usus: A teneris unguiculis, dès la plus tendre enfance.

UNGUIS, is, m. Ongle. Epith. Transversus, adversus, ferus. Usus: Ab imis unguibus ad summum verticem, depuis le bout des ongles jusqu’au sommet de la tête, des pieds à la tête. Unguibus eum discerpsere. Ungues dempserat illi tonsor, collegit. Unguis in ulcere exstitit. Unguibus in faciem violare. Transversum unguem non oportet discedere, s’écarter d’une ligne.

UNGŬLA, æ, f. Sabot, corne, griffe, serre. Epith. Vehemens. Usus: Ungula equi, jumentorum.

ŪNĬCĒ, Uniquement, particulièrement, singulièrement. Syn. Singulariter. Usus: Patriam unice diligit. Hunc tibi unice commendo.

ŪNĬCUS, a, um, Unique, seul. Syn. Unus, unigena, singularis. Usus: Erat hoc unicum solatium in malis.

ŪNĪUSMŎDI, De même espèce. Syn. Non varius. )( Multiformis. Usus: Materia semper est uniusmodi, sui similis.

ŪNĬVERSĀLIS, e, gen. com. Universel, général. Syn. Universus, absolutus. Usus: Causa universalis.

ŪNĬVERSĒ, En général. Syn. Generatim, generaliter.

ŪNĬVERSĬTAS, ātis, f. Universalité, totalité. Syn. Universum, mundus. Usus: Universitas rerum qua omnia continentur. (Universitas, Vulg.), université. Latine: Doctrinarum omnium sedes; artium ac disciplinarum omnium palæstra vel emporium. Cf. [Academia].