ATRĬENSIS, e, gen. com. Gardien de l’atrium, intendant. Syn. Servus, cui atrii cura demandatur. Usus: Servi atrienses.
ATRĬŎLUM, i, n, Petit vestibule. Syn. Atrium minus. Usus: In porticu atriolum fiat.
ATRĬUM, i, n. Atrium, cour intérieure, vestibule, portiqne. Syn. Primus intra ædes aditus. Epith. Auctionarium majus. Usus: Atriolum non fere solet nisi in iis ædificiis fieri, in quibus est atrium majus.
ATRŌCĬTAS, ātis, f. Atrocité, violence. Syn. Diritas, immanitas, crudelitas. Epith. Indigna rerum, invidiosa, tanta, et tam indigna. Usus: Locus communis, per quem facti atrocitas, aut indignitas, aut culpa augeatur, vel levetur. Atrocitatem habere, dicitur res atrox. Cf. [Immanitas], [Crudelitas].
ATROX, ōcis, omn. gen. Cruel, violent, atroce. Syn. Crudelis, dirus, atro horrendoque aspectu. )( Mitis, lenis. Usus: Res scelesta, atrox, nefaria. Atrox suspicio; genus orationis vehemens et atrox. Cf. [Crudelis]. Hinc per adverbium dicimus: Atrociter minitari, atrociter respondere.
ĀTTĀCTŬS, ūs, m. (abl. sing.) Attouchement, contact. Usus: Levi attactu demulsit.
ATTĂMĔN, Cependant. Syn. Tamen, verumtamen. Usus: Si non æquabis ejus merita, attamen narra. Si non pari, at grato tamen munere.
ATTENDO, is, tendi, tentum, ere, n. et a. Faire attention, être attentif. Syn. Animadverto, animum adverto, noto, diligenter percipio; attento animo, summaque attentione audio; mentem, auresque erigo, silentium tribuo; animum et mentem adhibeo; aures admoveo; attentum animum teneo, adsum animo. )( Remitto, negligo. Adv. Admodum, belle, bene, commodius, diligenter, diligentius, paulo, magnopere, negligentius, parum, paulisper, paululum, postremo, recte, studiose, maxime. Phras. Attendite, attention, faites attention. Percipite quæso, quæ dicam, eaque penitus animis vestris, mentibus mandate. Perattentos vestros animos velim. Reficite vos ad ea, quæ dicturus sum. Adeste omnes animis, qui corporibus adestis. Adhibete animos, non solum aures ad orationem gravissimam. Audientiam mihi fieri deposco. Causam totam, quam maxime intentis oculis, ut aiunt, acerrime contemplemini; nemo obstrepat. Hoc agite nunc jam; auscultate, operam date, mea dicta devorate. Aures vacuas advertite. Studete mihi hodie, favete; adeste æquo animo, et rem cognoscite per silentium. Attendite, intendite animos; id cuique spectatissimum sit. Ad illa mihi pro se quisque intendat animum; id animo sequatur. Attentum animum præbete, tenete. Excipite, quæ memoraturus sum; intenti, et compressa voce audite. Perpurgatis auribus operam mihi hodie date. Inservite negotio præsenti, et attentos vos præbete. Defigite in ista animum. Mentis cogitationes ad hoc convertite. Captate sermonem diligenter, et mentis aciem intendite. Benignis auribus, quæ dicam, accipite, et ad animum referte. Aurium mihi hodie operam date. Cf. [Considero], [Adverto]. Usus: Judex animum et aures diligenter attendat ad ea, quæ dicuntur. Attendere aliquem studiose, et verba aucupari. Attendite stuporem hominis. (Vulg. Attendere alicui.)
ATTĒNTĒ, Attentivement. Attento animo, silentio, diligenter. Usus: Peto, ut pro me dicentem benigne, contra illum attente audiatis, Attente, et benignitate, qua soletis, me audite.
ATTENTĬO, ōnis, f. Attention. Usus: Cura, attentio, animi cogitatio, vigilantia, assiduitas, labor, uno diligentiæ verbo continentur. Cf. [Attendo].