ATTENTO, as, avi, atum, are, a. Tenter, sonder; attaquer, attenter à. Syn. Tento, pertento. Usus: Animos aliorum cognoscere, attentare. Urbem insidiis, pudicitiam virginis, fidem alicujus attentare. Cf. [Tento].
ATTENTUS, a, um, Attentif. Syn. Intentus. )( Negligens, remissus. Phras. 1. Attentos reddere, rendre attentifs. Audientiam sibi facere; arrectos suspensosque animos in se avertere; attentionem captare. 2. Attentum esse, être attentif. Attentum se præbere; attento animo excipere dicentem; tempus omne in attentissima cogitatione, et acerrima ponere. Cf. [Attendo]. Usus: Attentus est ad rem, parcus, économe. Auditorem benevolum, docilem, attentum facito, teneto. Attentus in re aliqua, ad aliquid.
ATTĔNŬĀTĒ, Simplement. Syn. Jejune ne. Usus: Attenuate, presseque dicere.
ATTĔNŬĀTĬO, ōnis, f. Diminution. Syn. Extenuatio, imminutio. Usus: Suspicionis attenuatione fidem facere, se faire croire en affaiblissant les soupçons.
ATTĔNŬĀTUS, a, um, Amaigri, affaibli; simple. Syn. Exilis, humilis, abjectus, demissus. Usus: Oratio nimis attenuata, ad usitatam quotidiani sermonis consuetudinem demissa.
ATTĔNŬO, as, avi, atum, are, a. Affaiblir, diminuer, consumer. Syn. Imminuo, extenuo. )( Amplifico. Usus: Grandia illa attenuanda sunt. Bellum attenuatum, atque imminutum. Attenuatæ prælio legiones. Cf. [Imminuo], [Elevo].
ATTĔRO, is, trīvi, trītum, ere, a. Écraser, détruire. Usus: Postquam famam ejus, et pudorem attriverat.
ATTESTOR, aris, atus sum, ari, d. Attester, témoigner; prendre à témoin. Syn. Testor, testem facio, comprobo. Usus: Pompeium attestatus est.
ATTEXO, is, texui, textum, ere, a. Ajuster, ajouter à. Syn. Addo, adjungo. Usus: Immortali parti mortalem attexere.
ATTĬNĔO, es, ui, tentum, ere, a. et n. Tenir; toucher, être attenant à. Usus: Cultros attinet, il est sous le rasoir.