VEXO, as, avi, atum, are, a. Secouer, ballotter; faire souffrir, tourmenter, maltraiter. Syn. Agito, exagito, vexator sum; diripio, populor; infestum reddo, male habeo. Adv. Contumaciter, contumeliosissime, urbane, crudelissime, fœdissime, vehementer, vigilantissime. Phras. Gravissime vexor, je suis très tourmenté. Multis sane molestiis conflictor; dies noctesque torqueor; circumventus ab inimicis quotidianis turbis agitor, exagitor; negotium exhibetur immerenti; tot injuriis quotidie premor atque opprimor, vix ut libere respirare mihi liceat; tanta est æmulorum improbitas, ut æternum mihi cum iis bellum susceptum videatur; tot injuriis jactatur et exagitatur æquitas, ut animus dolore exedi, dolore ac ægritudine confici videatur. Fodicant me quotidianæ inimicorum injuriæ; pungunt, vellunt, lacerant, respirare non sinunt. Contumaciter, inurbane, quotidiane vexor ac premor; omni vexationis genere exagitor, convitiis jactor, diuturnis molestiis conflictor, omni crudelitate laceror; ægre mihi faciendi nec finis, nec modus est. Usus: Omnia divina humanaque jura vexarunt, violarunt, perturbarunt, everterunt. Uxor mea, quam vexastis, raptastis, omni crudelitate lacerastis. Verbis me, probris omnibus et maledictis vexavit, il m’a accablé de reproches et de malédictions. Bello vastabitur Italia, vexabuntur urbes, ardebunt oppida. Sollicitudo vexat impios, les impies sont tourmentés par l’inquiétude. Ita conscientia mentem excitam vexabat, tant les remords tourmentaient son âme agitée! Cf. [Affligo], [Infestus], [Crucio].
VĬA, æ, f. Voie, chemin, route, rue. Syn. Iter; semita, callis. Epith. Æstuosa, pulverulenta, aperta, simplex, directa, brevior, certa neque longa, expeditior, illustris, lata, immunita, inculta, silvestris, militaris, occulta, popularis, præceps et lubrica, proxima ad gloriam, quasi compendiaria, recta vivendi, sacra, vendibilis, vitiosa. Ancipites viæ, optabiles in experiendo, jucundæ in legendo, optimæ, tritæ. Phras. 1. Viæ erant difficiles, les chemins étaient très mauvais. Viæ erant æstuosæ, pulverulentæ, angustissimæ, lubricæ, immunitæ; itineribus deviis proficiscendum erat; summa difficultas aditus; asperis, confragosis, arctis circum locis intrandæ erant angustiæ; pleræque cavæ, simulque occultæ viæ nec unquam ante humano tritæ vestigio aperiendæ; asperitates viarum et angustiæ inextricabiles erant et crebris saltibus inclusæ; obsepta, interclusa, impedita erant itinera, aut imbribus abrupta; magnæ erant ac difficiles locorum angustiæ, et quæ vix singulis hominibus paterent; viarum difficultates erant pene inexplicabiles. Luctandum erat cum tenacissimo sabulo, quod præaltum et vestigio cedens, ægre moliebantur pedes. Calles erant vix singulis pervii; itinera erant qualia ingredi expeditis quoque vix tolerabile. Subacta diuturnis imbribus humus tenaci luto morabatur pedes. 2. Viam sibi fecerunt, ils s’ouvrirent un chemin. Viam sibi aperuere; corporibus armisque rupere viam; per mediam turbam sibi fecere viam; viam sibi stravere, munivere. Usus: Viam facere, concinnare, obstruere, sternere, faire une route. Vias reficere, repurgare. Alicui per suum agrum viam dare. Patet tibi via per meos fundos. In longam et multorum dierum viam se dare, committere. In via esse, progredi, procedere. Multorum dierum viam conficere. De via deflectere, divertere, declinare; e via excedere, deduci. In viam redire. Præcedentium vestigia me ad viam deducunt, ferunt. Cf. [Iter], [Proficiscor].
VĬĀRĬUS, a, um, Relatif aux routes. Usus: Lex viaria, loi concernant la réparation des routes.
VĬĀTĬCUM, i, n. Argent pour le voyage, provisions de voyage, frais de route. Syn. Viæ impensa, itineris subsidium. Epith. Largum et liberale, publicum. Usus: Quærendum et congerendum viaticum. Viatico aliquem instruere, prosequi; viaticum suppeditare, suggerere. Viaticum præripere, eripere.
VĬĀTOR, ōris, m. Voyageur. Syn. Qui iter facit. Epith. Præteriens, bene vestitus. Usus: Sæpe et latronem occidit viator.
VĬBRO, as, avi, atum, are, a. et n. 1. a. Imprimer un mouvement, secouer fortement, brandir; 2. n. Trembler, s’agiter, briller, étinceler. Syn. Agito. Usus: 1. Hastas, sicas vibrare. 2. Mico. Demosthenis non tam vibrarent fulmina, nisi numeris contorta ferrentur, Démosthène, dont les foudres n’auraient pas cette impulsion puissante, si, etc.. Mare, qua a sole collucet, albescit et vibrat, la mer, à l’endroit où le soleil vient se réfléchir dans les flots, blanchit et étincelle.
VĬCĀRĬUS, ĭi, m. Qui tient la place de; remplaçant, suppléant, lieutenant (vicaire). Syn. Qui vicem alterius obtinet; item: qui in locum alterius succedit. Phras. Est vicarius Episcopi, il est le vicaire de l’évéque. Antistitis sacri partes, munus agit, sustinet; vicariam operam Antistiti præbet; absentis Antistitis personam gerit, sustinet; sacri Antistitis vicem fungitur. Usus: Vicarius alienæ dominationis, alieni juris. Succedam ego vicarius tuo muneri. Cf. [Loco].
VĪCĀTIM, De quartier en quartier, de bourg en bourg, de village en village. Syn. Per singulos vicos. Usus: Vicatim servi omnes conscribebantur.
VĬCE, abl., vicis gen., vicem acc.; in plur. vices (nom. et acc.) et vicibus (dat. et abl.), Alternative, succession, tour, vicissitude, réciprocité, changement. Syn. Fortuna, sors, status, locus. Usus: In vicem, alternativement, tour à tour. Alicujus vice, pour, au lieu de, à la place de qqn. In ejus vicem, à sa place. Vicem tuam doleo, je plains votre sort. Mitiores vices exspectare, attendre des jours meilleurs. Redde vicem meritis, reconnais les services. Tribuni vice me substituit. Poetæ vice nomina fingere, comme, à la manière du poète. Tuam vicem pertimesco, doleo, timeo, ulciscor, fungor.