VĪCĒNI, æ, a, Au nombre de vingt.
VĪCĒSĬMUS, a, um, Vingtième.
VĪCĬES, Vingt fois.
VĪCĪNĬA, æ, f. Voisinage, proximité. Syn. Vicinitas. Cf. [Vicinitas].
VĪCĪNĬTAS, ātis, f. Voisinage, proximité. Syn. Vicinia, propinquitas. Epith. Finitima, artium studiorumque, infelix, meretricia. Usus: In istam te vicinitatem constituisti. Mihi cum eo vicinitas et magnus usus est. Propter vicinitatem totos dies simul sumus, à cause du voisinage, nous sommes ensemble des journées entières. Tota vicinitas clamoribus personat.
VĪCĪNUS, a, um, Voisin, proche, prochain. Syn. Propinquus, finitimus, proxime accedens. Phras. 1. Est ille vicinus meus, il est mon voisin. Ejus ædibus meæ continentes sunt; meas ædes ejus domus attingit, tangit; ejus domus in meas ædes incurrit. Ejus ædes meis adjacent; domus ejus ædium mearum parietem tangit; prope a domo mea; in proxima vicinia habitat; huc viciniæ dudum commigravit. 2. Bellum vicinum est, la guerre se fait près de nous. In ipsis prope portis bellum habemus. Ante portas est bellum. Velut in cervicibus habemus hostem. Non longius hostis abest quam quo telum adjici possit. Usus: Dialectica vicina rhetoricæ. Mulier gravida atque ad pariendum vicina. Cf. [Propinquus].
VĬCISSIM, Alternativement, tour à tour Syn. Mutuo, pariter, invicem. Usus: Æstate calescere, hieme vicissim algere. Mutuari ab aliquo aliquid, et ei vicissim reddere. Quod honestum, justum est, et vicissim.
VĬCISSĬTŪDO, ōnis, f. Vicissitude, changement. Syn. Vices, commutatio, varietas quædam. Epith. Jucunda studiorum officiorumque; nocturna, diurna, optabilis. Usus: Temporum varietates, fortunæ vicissitudines. Laborum et quietis vicissitudine utendum. Nihil remuneratione benevolentiæ, nihil vicissitudine studiorum officiorumque jucundius, rien de plus agréable qu’une bienveillance réciproque, qu’un échange de zèle et de bons offices. Cf. [Varietas].
VICTĬMA, æ, f. Victime. Syn. Hostia. Epith. Gratior. Usus: Se pro republica victimam præbere.
VICTOR, ōris, m. Vainqueur. Syn. In contentione superior, palmam ferens. Epith. Beatus, invidus, ingratus, lætus; summus. Usus: Galli victores alacritate et quasi lætitia ad canendum excitantur.