VICTŌRĬA, æ, f. Victoire. Syn. Palma, triumphus, tropæum, res bene gesta. )( Offensio. Epith. Acerbissima, bellica, civilis, crudelis, funesta, domestica, externa, gloriosa, gravis, turbulenta, horribilis, innocentissima, naturæ insolens, superba, molesta, navalis, præclara, recens. Phras. 1. Victoria penes nos est, la victoire est à nous. Victoria nobis cessit; de victoria ab hoste nobis concessum est; prœlii exitus victoriam nobis dedit, detulit, tribuit; palmam dedit, detulit. 2. Nos victoriam obtinuimus, nous avons remporté la victoire. Gloriosam victoriam adepti sumus, habemus, reportavimus, consecuti sumus; palmam de hoste tulimus; victoria ad nos venit. 3. Victoria prope certa est, la victoire est presque certaine. Victoria pene explorata est, in manibus est victoria; victoriam in manibus habemus. 4. Repentinus casus victoriam nobis eripuit, un hasard imprévu nous enleva la victoire. Fortuitus casus palmam propemodum e manibus extorsit, eripuit; victoriam ad hostes transtulit, distulit certe et moratus est tantisper; palmam in manibus infregit; victoria prope e manibus excidit. Cf. [Vinco]. Usus: Multa victoriam portendebant. Ea res victoriam nobis peperit. Inde victoriæ initium factum, ortum, enatum fuit. Victoria bene uti novit Cæsar. Victoriam minime crudeliter exercuit. Victoria natura insolens ac superba.

VICTŬS, ūs, m. Ce dont on vit, vivres, nourriture, aliments. Phras. Victu tenui uti, avoir une vie frugale. Tenui victu vitam sustentare, propagare; famem, vitam tolerare; famem propulsare; lacte ac leguminibus vivere. Usus: Victus et amictus, la nourriture et l’habillement. Alicui victum liberaliter dare, præbere. Necessaria ad victum suppeditare. Victum labore ac industria quærere, comparare. Tenui victu cultuque delectari. Cf. [Alo].

VĪCUS, i, m. Quartier d’une ville, rue ou village, bourg. Syn. Pars urbis pluribus domibus constans. Usus: Omnibus vicis statuæ collocatæ sunt.

VĬDĒLĬCET, Il est évident, il est clair que, bien entendu, naturellement. Syn. Scilicet, nimirum, nam, enim. Usus: Tibi videlicet molestus esse nolui.

VĬDĔO, es, vīdi, vīsum, ere, a. Voir, apercevoir. Syn. Cerno, conspicio, perspicio, provideo, aspectu sentio, percipio, ante oculos mihi versatur vel obversatur; oculis oberrat imago rei; videndi sensum vel oculorum sensum habeo. Adv. Acrius, acute, assidue, coram, diligenter, mature, palam, perspicue, recte, clam, physice, prudenter, strictim, paulo, plane, etiam atque etiam. Phras. 1. Videndum se præbuit, il se montra. In conspectum se dedit; in conspectum venit, prodiit; copiam sui fecit. 2. Ubi rem totam vidi, dès que j’eus examiné toute l’affair. Ubi rem penitus cognovi; oculis usurpavi; visu percepi; ubi rem oculis compertam habui; ubi res tota sub oculis erat; ubi rem totam oculis perlustravi; ubi rem oculis inspexi, percepi; ubi res tota oculis subjecta erat. 3. Res tantilla vix videri potest, une chose si petite peut à peine se voir. Vix sub aspectum cadit, venit; fugit aciem res tam exigua; vix in conspectum cadit; vix in cernendi sensum cadit; vix aspectabilis est; obtutum fugit res tantilla; sensum oculorum effugit; vix aspectu sentitur. 4. (Videre hominem non possum, Vulg.), je ne puis voir cet homme, c. à d., le supporter. Oculi mihi dolent cum hominem aspicio; oculi ferre non possunt hominis importuni os impudens; videre sine dolore hominis frontem non possum. 5. Quodcumque vides meum est, tout ce que vous voyez m’appartient. Quidquid occurrit oculis; quidquid oculis subjicitur; quidquid in oculis est; contra quod longissime conspectum ferunt oculi; quidquid oculis terminatur, finitur, id in ditione mea est. 6. Videri deinceps in tanta distantia non potuit, on ne put le voir plus longtemps à cause de la distance. Subtractus est oculis hominum; locorum ingens intervallum oculorum usum abstulit; conspectum hominis ademit loci intervallum; in tanto locorum intervallo oculorum usus cessabat. 7. Omnes ad eum videndum procurrebant, tous accouraient pour le voir. Omnis se multitudo ad cognoscendum hominem effudit; certatim requirebant, et vultum cognoscere cupiebant. Omnium in se oculos avertebat; spectaculo erat omnibus. Usus: 1. Octavii statuam videmus in foro. Hæc mala et vos videre ac perspicere potestis, et mihi ante oculos versantur. 2. Agnosco, intelligo, observer qqche avec soin, examiner, peser. Hæc ego tam prospicio animo, quam ea quæ oculis cernimus. Multum ille videt. Diligentius nobis est videndum. Quid agas, quid moliaris, quo progrediare tu videris, songe bien à ce que tu fais, vois jusqu’où tu t’avances. Sed hæc videre posterius. Cf. [Intueor], [Cerno].

VĬDĔOR, ēris, sus sum, deri, p. Paraître, sembler, être regardé comme, passer pour, être tenu pour. Syn. Speciem affero, præbeo; speciem habeo, præ me fero, appareo. Adv. Facillime, longe, secus, magnopere, valde, vere. Phras. Videbatur magis minari quam supplicare, il paraissait plutôt menacer que supplier. Minanti propior erat quam roganti; rogantis habitus speciem potius minarum quam precum fecerat, habuerat, præbuerat; apparebat facile a precibus ad minas descensurum; apparebat facile armatas esse preces. Usus: Quid tibi ea de re visum est? Hac nocte visus sum videre in somnis Æsculapium. Consideratissimo verbo usi sunt judices, ut ea non esse facta, sed videri pronuntiarent, les juges se sont servis d’un mot très sage, en rendant leur arrêt en ces termes: telle chose paraît avoir été faite, et non telle chose a été faite. Cf. [Puto], [Opinio], [Existimo].

VĬDŬA, æ, f. Veuve. Usus: Orbarum et viduarum tributa.

VĬDŬĬTAS, ātis, f. Privation, défaut; veuvage. Usus: Ebutius jamdiu Cæseniæ viduitate ac solitudine alitur.

VĬDŬUS, a, um, Vide de, privé de, qui manque de. Usus: Ipse viduus, pestem hanc excipio.

VĬĒTUS, a, um, Flétri, desséché, fané. Syn. Imbecillus, languidus. Usus: Cor bovis exiguum, vietum et tanquam morbo contractum. Fructus vieti et caduci.