VĪLIS, e, gen. com. Qui est à vil prix, à bon marché; qui a peu de valeur, vil, bas, méprisé. Syn. Vulgaris, contemptus, abjectus, humilis; plebeius, levis, communis, nullo pretio, nullo numero, sordidus. )( Pretiosus. Phras. 1. Vile illud caput hoc audet? Cet être méprisable ose faire cela? Illa labes et eluvies civitatis; illa e vepreto extracta nitedula; illæ plebis quisquiliæ; homo ex ergastulo emptus, emersus e cœno, omnium facile omnibus rebus infimus; homullus ille de lapide emptus, ex argilla et luto factus, de plebe humillimus; sordidus et despicatissimus, semilixa, postremus servorum; Mysorum ultimus; Cappadox modo abreptus de grege venalium; caput hoc vilissimum; vile hoc ac infame corpus; infame hoc cadaver et ejectum; ultimæ sortis homuncio id ausit? 2. Miror te homine tam vili et abjecto delectari, je m’étonné que vous ayez fait votre ami de cet homme vil et méprisable. Miror quod hominis sordidissimi ac despectissimi consuetudine utaris; quod ejus te hominis usus ac consuetudo delectet, cujus infima conditio; qui sit infimæ conditionis; qui sit despectus, abjectus, contemptus; nullius loci, nullius pretii, ordinis, dignitatis; qui sit unus de multis; qui sit terræ filius; inops ab omni existimatione, neque a se ipso, neque a majoribus commendatus; qui nulla majorum laude, nulla sua virtute honestatus, ornatus, nobilitatus; cujus omnis vita contempta et sordida, qui sine gratia, sine auctoritate unus de populo, imi vir subsellii, vita ingloria et inhonorata; qui sit infra omnes infimos homines; qui sit infimi generis conditione; qui ex cœno plebeio extractus, humilitatem adhuc sordidamque inopiam pudendæ artis quæstu profitetur. Cf. [Abjectus], [Humilis]. Usus: Nihil tam vile, tam vulgare est, cujus, etc., il n’est rien de si vil, de si commun, dont, etc.
VĪLĬTAS, ātis, f. Bon marché, vil prix, mépris, dédain. )( Caritas. Epith. Magna, communis, nec opinata. Usus: Summa annonæ vilitas. In nullo (animali) deprehendes vilitatem sui, ne negligentiam quidem. Cf. [Humilitas].
VĪLLA, æ, f. Maison de campagne, ferme; métairie. Syn. Prædium, domus extra urbem rureque ædificata. Epith. Aperta, ne rudis quidem, locuples, parva, maxima, publica, vetus, non magna. Usus: Antiquo more parva erat villa. Villa abundat porco, hædo, agno, gallina, caseo, lacte, melle. Abi ad villam. Cur villulas meas non vides?
VILLĬCUS, i, m. Régisseur, intendant, fermier. Syn. Custos villæ. Epith. Bonus. Usus: Mercari villicum tanquam fabrum.
VILLŌSUS, a, um, Couvert de poil, velu. Usus: Veste villosa corpus contegere.
VILLUS, i, m. Poil. Syn. Pilus. Usus: Ovium villis vestimur.
VĪMEN, ĭnis, n. Tout bois flexible dont on peut faire des liens, baguette, branche (de peuplier, osier, saule). Usus: Simulacra viminibus contexta.
VĪMĬNĔUS, a, um, Fait de bois flexible. Usus: Crates, fasces viminei.
VĪNĀCĔUS, i, m. Pépin du raisin. Usus: Acini vinaceus.