AT VĒRO, Mais. Plerumque adversantis est, et in principio periodi usurpatur. Usus: 1. Virtutem nemo unquam Deo acceptam retulit: at vero honoribus, opibus aucti Diis gratias agimus. 2. Concludentis est interdum. Qui socium fallit, vir bonus non est: at vero tu etc.
AUCEPS, cŭpis, m. Oiseleur. Syn. Venator avium. Usus: Peritissimus voluptatum auceps. Auceps syllabarum leguleius quispiam. Auceps concinnat aream, offundit cibum, aves allectat.
AUCTĬO, ōnis, f. Vente publique, enchère, encan. Syn. Publica venditio, in qua pretium augetur. Epith. Hæreditaria. Usus: Bona alicujus auctione constituta vendere. Facere auctionem, publicare bona, sub corona vendere. Cf. [Publicatio].
AUCTĬŌNĀRĬUS, a, um, Relatif aux ventes publiques. Tabulæ auctionariæ, affiche de vente; atria auctionaria, salles de vente.
AUCTĬŌNOR, aris, atus sum, ari, d. Faire une vente à l’encan. Syn. Auctionem facio, auctione vendo, per præconem vendo, sub hasta vendere, præconis voci bona subjicio. Usus: Dejotarus Rex auctionatus est. Cf. [Publico].
AUCTOR, ōris, m. Auteur. Syn. Suasor, impulsor, hortator, machinator, architectus, opifex, adjutor, monitor. Epith. Amicissimus atque sapientissimus, bonus imprimis, valde bonus, tam castus, tam religiosus, tam sanitas, divinus, domesticus, egregius, gravis, constans, præstans virtute, prudentia, religione, æquitate, gravior, gravissimus, idoneus, levis, locuples, locupletior, locupletissimus, luculentus, malus, melior, optimus, peritissimus, præclarus, præsens, privatus, recentior, religiosissimus, summus, certus, certissimus, eruditissimus, expers humanitatis. Phras. Auctor malorum, l’auteur des maux. Dux, architectus, machinator ac princeps sceleris; tuba belli civilis; caput, fax seditionum, impulsor, suasor, stirps ac semen malorum omnium; seditionis stimulator ac concitator; litium sator; signifer, pater, cujus opera civile bellum natum, conflatum, susceptum est; scelerum caput; facinorum repertor, cujus ductu auspicioque scelus conflatum est. Usus: 1. Auctor tibi sum, ut naviges, navigue, j’y consens. Magnis auctoribus inductus id feci. 2. Magister, doctor, scriptor. Livius rerum Romanarum auctor locupletissimus. Malus latinitatis auctor Apuleius. Utraque sententia luculentos habet auctores 3. Nuntius, autorité, garant, témoin. Certis et idoneis auctoribus comperi. Quo auctore hic rumor fluxit? 4. Caput, princeps, dux. Præbere se senatui auctorem, principem, ducem, chef. Consilii princeps et auctor sanctissimi fœderis. Deditionis auctor, hortator. Forensis latrocinii auctor nefarius, instigateur.
AUCTŌRĂMENTUM, i, n. Engagement contracté par les gladiateurs. Syn. Obligatio, et nexus. Usus: In mercenariis ipsa est merces auctoramentum servitutis.
AUCTŌRĬTAS, ātis, f. Autorité, ascendant, crédit. Syn. Existimatio, fides, vis, opinio, judicium, momentum, pondus, testimonium. Epith. Æterna, apex senectutis, clara, censoria, clarissima, stabilis, consularis, digna mutatione, divina atque inaudita, domestica, equestris, excellens, gravis, gravissima, honesta, et digna verecundia, et cultu et honore, illustrior, immortalis, imminuta, interposita, legitima ante, levior, magna et imprimis gravis, major, maxima, mediocris, minima, minor, naturalis, patria, perdita antequam, pontificialis, publica, senatoria, summa, tenuis, vetus, contraria, certa, privata. Phras. Auctoritatem sibi facere, s’acquérir du crédit. Constituere sibi, colligere auctoritatem; dignitatem sibi conciliare; gratiam dignitatemque amplificare; colligere magnam apud omnes famam, gloriam, existimationem; conficere sibi nomen, famam ingentem; multum auctoritatis consequi. 2. Non cani, non rugæ auctoritatem dant, sed morum gravitas et conspecta virtus, ce ne sont ni les cheveux blancs, ni les rides qui nous donnent l’ascendant sur les autres, mais une conduite toujours grave et une vertu reconnue. Non cani, non rugæ auctoritatem tribuunt, afferunt, attribuunt, constituunt, faciunt, conciliant. 3. Auctoritatem habet magnam, il est fort estimé. Magna est ejus apud omnes auctoritas. Non modo auctoritatem, sed et imperium in suos tenet, obtinet. Est in eo, residet in illo magna auctoritas. Floret apud omnes auctoritate. Multum est ejus nomen in iis locis. Inter ornatissimos homines est summo splendore. Venerabilis vir miraculo litterarum ingens haberi cœptus est. Vis est in eo viro ingens ad socios civesque. Magnam auctoritatem constitutam habet apud omnes. Auctoritate anteit cæteros. Magna in eo viro inest auctoritas. Auctoritate potest plurimum. Auctoritas ejus valet plurimum; magna habetur. Vir genere est famaque clarissimus. Principem inter suos locum habet. In magna est auctoritate. Excellit ejus auctoritas. In æstimatione magna habetur. Cf. [Gravitas]. 4. Ausus est auctoritatem Magistratus violare, il a osé enfreindre les ordres de l’autorité. Auctoritatem frangere, abjicere, extenuare; auctoritatem violare, infringere, imminuere; solvere majestatem, projicere consulum imperia; famam existimationemque lædere, atterere. 5. Auctoritatem amisit, il a perdu tout crédit. Eo uno facto hebescere cœpit ejus auctoritas; eo facto jacturam dignitatis fecit; gratiam omnem et auctoritatem effudit; victa jacet ejus auctoritas facti unius indignitate elevata. Usus: Senatus suam interposuit auctoritatem. Intercessit Senatus auctoritas, le Sénat a interposé son autorité. Senatus auctoritati parere. Consulis auctoritatem sequi. Rationibus, non auctoritatibus pugnandum est. Cf. [Valeo multum], [Dignitas], [Honor].
AUCTŎRO, as, avi, atum, are, a. S’engager pour un salaire, (ordin. au service militaire). Syn. Militiæ sacramento obligo. Usus: Ne auctoraretur, profugit.
AUCŬPĬUM, ii, n. Chasse aux oiseaux. Syn. Avium captatio et venatio. Usus: Transl. Delectationis aucupium, elaborata concinnitas in oratione ne appareat. Aucupia verborum, litterarum tendiculæ, putidæ sunt, recherches d’expressions, subtilités.