AURĬFĔR, era, um, Qui produit de l’or. Usus: Arbor aurifera, arbre aux pommes d’or.
AURĬFEX, ĭcis, m. Orfèvre. Usus: Aurificis statera.
AURĪGA, æ, m. Conducteur de char, cocher. Syn. Curruum rector, agitator. Epith. Indoctus. Usus: Currum, cum opus est, sustinet bonus agitator; auriga indoctus e curru trahitur, deripitur, eliditur, laniatur. Frænos inhibet, qui equos agit. Essedarius, rhedarius, qui combat sur un char.
AURĬS, is, f. Oreille. Epith. Æquissima, aperta atque integra, avida, et capax, elegans, erudita, hebetior, jejuna, inhumana et agrestis, non obtusa criminatione, sed vacua, patientissima, teres et religiosa, trita. Phras. Aures arrigere, dresser les oreilles, écouter attentivement. Erigere aures, præbere, patefacere, dedere, admovere, commodare, adhibere. 2. Aures obsidere, assiéger qqn de son bavardage. Credulas aures implere, complere, imbuere; obtundere garritu; sermonibus refercire, verberare. Nescio quid in aures immittere, susurrare; ad aures oggannire; auribus inculcare. 3. Aurium judicio rem ponderare, juger d’après ce qu’on a entendu. Aurem suam interrogare; consilio et arbitrio aurium uti. Usus: Aures dare, se faire l’auditeur de qqn. Auribus aliquid dare, flatter qqn. In aures influere, se faire écouter, captiver l’attention. Calent adhuc aures sermonibus tuis, j’ai les oreilles rebattues de ces discours. Aures tuæ peregrinantur, vous êtes distrait. Auribus utor æquissimis, je parle à qqn qui m’écoute favorablement. Aliquid dignum hominum auribus efficere, faire qqchose digne d’être rapporté. Aures his vocibus inconditis offenduntur, ces paroles inconvenantes offensent les oreilles. Aures claudere, se boucher les oreilles. Cf. [Audio].
AURŌRA, æ, f. Aurore. Syn. Diluculum. Epith. Humida, prænuntia clari solis. Usus: Quumprimum aurora se ostenderit. Cf. [Mane], [Dies], [Diluculum].
AURUM, i, n. Or. Syn. Metallum præcipuum. Epith. Melius, præclarum. Usus: Auri venæ reconditæ. Aurum cœlatum, factum, signatum, coronarium. Pateram ab labris auro circumcludere.
AUSCULTĀTĬO, ōnis, f. Action d’écouter, espionnage. * Syn. Auditio. Usus: Quæ hæc auscultatio est?
AUSCULTĀTOR, ōris, m. Auditeur. Usus: Aut auscultator est tantum, aut disceptator.
AUSCULTO, as, avi, atum, are, a. et n. Écouter, épier. Syn. Aures admoveo, capto sermonem, aures arrigo, orationem clam sublego, sermoni vaco. Usus: 1. Sermonem meum auscultando excepit. Ad fores suspenso gradu accessi, animam compressi, aurem admovi, ita animum cœpi attendere et sermonem captare. 2. Obedio, obéir. Auscultemne seni? Cum Dat. Cf. [Audio], [Obedio].
AUSIM, sync. pro Auserim, vel Ausus sim, ex ant. præt. Ausi pro Ausus sum, Oser. Usus: Nec si sciam, dicere ausim.