BĂRĂTHRUM, i, n. Gouffre. Syn. Locus præceps, unde emergi non possit. Transl. Pro homine edace, potatore. Item: Pro meretrice omnia absorbente. Usus: Ex imo barathri emergere.
BARBA, æ, f. Barbe. Syn. Viri villus ad mentum. Epith. Aurea, horrida atque intonsa, major, maxima. Usus: 1. Barba crescit, sa barbe pousse. Jam lanuginem emittit. Lanugo per malas serpit, malas vestit. 2. Barbam longam fert, il laisse croître sa barbe. Barbam promittit; alit prolixam barbam; barbam nutrit profusam, submissam, prominentem. Bene barbatus; barba affatim instructus; spissa, promissaque barba est conspicuus. Promissa, et fluente in pectus barba est. 3. Barbam deposuit, il s’est rasé. Barbam totondit, dempsit, abrasit, posuit, rasit. 4. Necdum habet barbam. Ne primam quidem barbæ lanuginem induit; ne lanugo quidem mentum obduxit; ne prima quidem barba mento inducta est. Usus: Capillatior quam ante, et barba majori.
BARBĂRĒ, A la manière des étrangers; grossièrement. Syn. Inquinate. )( Pure, emendate. Usus: Grammaticum se professus, barbare loquitur.
BARBĂRĬA, æ, et BĀRBĂRĬES, ei, f. Pays étranger, race barbare. Syn. Locus barbarus vel fera gens. Epith. Agrestis, forensis, immanis atque intoleranda, inveterata, tota, vasta. 2. Tam atrox nullus in ulla barbaria tyrannus fuit. 2. Regiones feræ et alienæ, Scythæ, Syri et cuncta fere barbaries. 3. Mores barbari, duri, feri, crudelitas, feritas, mœurs grossières, sauvages, barbarie. Cæsar inveteratam quamdam barbariam ex Gaditanorum moribus delevit. Barbaria forensis. 4. Vitiosa et a latinitate aliena locutio, barbarie de langage, ignorance. Domestica aliqua barbaries eorum sermonem infuscavit, inquinavit. Barbara et solœca inspergunt.
BARBĂRĬCUS, a, um, Barbare, étranger. Syn. Barbarus. Barbaricæ vestes, leges, mores barbarici.
BARBĂRISMUS, i, m. Barbarisme, faute contre la langue ou la prononciation d’un mot latin. Syn. Vitium in locutione, cum verbum aliquod vitiose effertur. Usus: In barbarismos incurrere.
BARBĂRUS, a, um, Barbare. Syn. Immanis, incultus, agrestis, ferus, crudelis, atrox. )( Humanus, cultus. Phras. Homines barbari, hommes barbares. Gentes immanitate barbaræ, moribus efferatæ. Homines immani et intoleranda barbarie; immansueti, feri, omni diritate deterrimi; vultu, motuque corporis vasti, et agrestes; moribus, ritibusque efferati; magna ex parte latrociniis infames; homines natura immani et importuna, inculti, asperi; quique contra studia naturæ agrestibus institutis obduruere; expertes omnis juris ac conditionis, et linguæ prope humanæ; natura et moribus immites ac feri; agrestibus institutis vivere sueti; quorum terris nihil asperius, oppidis nihil incultius, indole ac moribus nihil immanius. Cf. [Agrestis], [Inhumanus].
BARBĀTŬLUS, a, um, Qui porte une barbe naissante. Syn. Fere imberbis; cum rara barba aut parva. Usus: Concursabant barbatuli juvenes.
BARBĀTUS, a, um, Barbu. Usus: Barbati illi veteres.
BARBŬLA, æ, f. Petite barbe. Usus: Non hac barbula, qua isti delectantur, usi sunt veteres.