BALBŪTĬO, is, īvi, ire, n. Bégayer. Syn. Lingua hæsito. Transl. Parler obscurément. Inepte dissero, male doceo, tracto, ago. Vel: Obscure, ambigue pronuntio, dico. )( Aperta, et clara voce loquor. Usus: De natura Dei balbutiebant.
BĀLISTA, æ, f. Baliste, machine à lancer des pierres. Syn. Arcus magnus cum manubrio. Usus: Balistæ eo vehementius feriunt, quo sunt contentæ, et adductæ magis. Cf. [Catapulta].
BALNĔÆ, ārum, f. Bains publics. Duo ædificia conjuncta, in quorum altero viri, altero feminæ lavabant. Usus: Balneæ publicæ.
BALNĔĀRĬA, ōrum, n. Salle de bains. Usus: Nihil restat præter Balnearia, et ambulationem.
BALNĔĀTOR, ōris, m. Baigneur, propriétaire de bains. Syn. Balneorum præfectus. Epith. Temperans.
BALNĔUM, item: BĀLĬNĒUM, i, n. Salle de bains. Syn. Locus, ubi domi privatim lavant. Usus: Balneum calefieri jussit.
BĀLO, as, avi, atum, are, n. Bêler. Usus: Balat ovis exclusa pascuis.
BALSĂMUM, i, n. Baumier. * Syn. Odorata Palæstinæ arbuscula. Usus: Balsamum est arbor ipsa; opobalsamum est succus collectus ex arbore.
BALTĔUS, i, m. Baudrier. * Syn. Cingulum e corio bullis ornatum. Usus: Auratæ vaginæ, aurata illis baltea erant.
BAPTISMUS, i, m. Baptême. Phras. 1. Baptismum conferre, baptiser. Sacrosancto Christianorum ritu abluere; aqua vitali abluere; sacro fonte infantes aspergere. Salutari Christianorum lavacro tingere; sacro baptismate respergere; primis Christianorum sacris initiare. Sacro baptismate ablutus est, il a reçu le baptême. Sacrosancto æternæ salutis fonte ablutus, tinctus, aspersus est; Baptismatis fonte auctoratus est; Christianorum cœtui per sacrum baptisma insertus est, salutari aqua, lustrali fonte lotus est; sospitalibus aquis ablutus est; sacro baptismatis rore tinctus est; sacro fonte lustratus, expiatus est. 3. Ex baptismo levare, être parrain. E sacro fonte suscipere; ad sacrum fontem pro aliquo sponsorem fieri; qua hora pueris sacra aqua ad salutem tingendis opera impenditur, sponsionem facere. (Vulg. Patrinum agere.)