BĔNĔVŎLENTĬA, æ, f. Bienveillance, bonté, obligeance. Syn. Gratia, studium. )( Odium. Epith. Æqualis ætati alicujus, bona, fidelis, firmissima, grata animi, impar, incredibilis in aliquem et maxima, perfectissima, præstans in aliquem, insignis in aliquem, intemperata, major, mediocris, mirabilis, mutua, necessaria, non obscura, par et mutua, perpetua in aliquem et maxima, propensa et perpetua, sempiterna, singularis, summa erga aliquem, summa et par. Phras. 1. Benevolentiam captare, rechercher la bienveillance. Benevolentia beneficiis capitur maxime, conciliatur, colligitur, contrahitur, movetur. Ad benevolentiam officia alliciunt. Benevolentiam tibi facile beneficiis adjunges, conjunges. Gratiam amicorum expetis, et multorum civium amicitiam; voluntates tibi multorum conciliare, benevolentiam consequi, experiri, perspicere cupis, beneficio consequeris. Gratiam aucuparis; in gratiam te insinuare; gratia crescere apud cives et optimates desideras; benevolentia tibi eorum animi sunt devinciendi. Inire optimatum gratiam, benevolentiam magnam consequi exoptas; officiis et beneficiis est colligenda. 2. Benevolentiam exhibere, montrer sa bienveillance pour quelqu’un. Quam in te suscepi benevolentiam, semper tibi præstabo, servabo, tuebor, augebo. Quam semel in te contuli, declaravi benevolentiam, ea te semper complectar; hanc in te semper navabo; hanc experiere, perspicies plurimis indiciis. Qua in te semper eram benevolentia, ea deinceps quoque ero propensissima. Favebam adhuc rebus tuis, et cupiebam optime; neque desinam, in posterum te favore fulcire meo. Secunda in te erat voluntas mea; studiisque in te inclinabat; sed animo nihilominus in te benevolo, optimoque esse pergam. Si unquam me tibi benevolum dedi, si voluntate eram bona ac propitia; deinceps in re tua totus ero, nullumque benevolentiæ, aut gratiæ officium omittam; studio rerum tuarum agebar adhuc maximo, tuaque causa cupiebam tibi omnia; quidni addictus sim deinceps quoque, tuisque commodis studeam unice? Optime affectum me tibi fuisse adhuc, tu ipse testis eris locuples; quæ igitur res est, quæ dubiam reddere summam in te voluntatem possit? Cf. [Amicus]. 3. Benevolentiam tollere, enlever à quelqu’un l’amitié. Adimere, exstinguere, delere. Cf. [Amicitiam abrumpere], [Gratia].
BĔNĔVŎLUS, a, um, Bienveillant. Syn. Amans, amicus, propendens in aliquem inclinatione animi, studiosus. Adv. Sane, vere. Phras. Ardentibus sum in aliquem studiis; amicissimus sum; summa mea est in ilium voluntas; eximiæ benevolentiæ, ac benignitatis sum in aliquem; voluntate in aliquem bona sum; animo bono sum in aliquem. Cf. [Benevolentiam exhibeo]. Usus: Amicissimi, benevolentissimique hominis officio semper sum functus. Cf. [Amicus], [Amicitia].
BĔNIGNĒ, Avec bonté. Syn. Comiter, liberaliter. Usus: Salutare benigne, comiter appellare aliquem. Alicui benigne facere et liberaliter.
BĔNIGNĬTAS, ātia, f. Bonté, bienveillance. Syn. Clementia, comitas, humanitas, pietas, liberalitas. Epith. Grata, honesta, incredibilis in aliquem, jucunda aditu, major, nimia, privata, propensa in calamitosos, quæstuosa, summa in aliquem, utilis alicui. Usus: Summa benignitate audire dicentem. Nunquam tibi meam benignitatem claudam. Non exhaurietur mea benignitas. Benignitas naturæ, agrorum. Cf. [Lenitas], [Mitis], [Benevolentia].
BĔNIGNUS, a, um, Bon, doux. Syn. Comis, blandus. )( Asper. Usus: Benignus ad commodandum. Oratione benigna uti. 2. Liberalis, munificus, généreux, libéral. Benignus liberalisque dicitur, non qui fructum, sed officium sequitur. Cf. [Benevolentia].
BĒO, as, avi, atum, are, a. Rendre heureux, donner l’immortalité. Syn. Beatum facio. Usus: Cœlo aliquem beare.
BESTĬA, æ, f. Bête féroce et généralement toute espèce d’animal. Syn. Bellua. Epith. Immanis ac perniciosa, monstruosissima, præclara, valentissima. Bestiæ abditæ, terraque tectæ, agrestes, ancipites, in utraque sede viventes, aquarum incolæ, aquatiles, cicures, feræ, gradientes, nantes, natantes, pravæ, serpentes, solivagæ, congregatæ, terrenæ, volatiles, volitantes, volucres. Usus: Aliæ bestiæ nantes, volucres, serpentes.
BESTĬĀRĬUS, ii, m. Bestiaire, gladiateur qui combattait contre les bêtes féroces. Syn. Qui cum bestiis pugnat in ludis publicis. Usus: Gladiatoribus, bestiariis rempublicam, obsidere.
BESTĬŎLA, æ, f. Petite bête, insecte. Usus: Bestiolæ dissimillimæ communiter cibum quærunt. (Vulg. Animalcula.)
BĒTA, æ, f. Bette, poirée, plante. Herbæ genus. Usus: Beta et malva.