BĬBLĬA, ōrum, n. pl. Les saints livres. Syn. Sacræ, sanctæ, Divinæ litteræ; libri Divini; Divinorum librorum, sacrorum scriptorum monumenta, instinctu afflatuque cœlesti conscripta. Divinarum legum volumina. Divina oracula. Cœlestis doctrinæ volumina. Scriptura sancta. Sacri codices.
BĬBLĬŎTHĒCA, æ, f. Bibliothèque. Syn. Librorum locus, multitudo. Epith. Mirifica. Usus: De bibliotheca tua supplenda, libris commutandis, velim conficias.
BĬBO, is, bĭbi, bĭbĭtum, ere, a. Boire. Syn. Poto, perpoto, poculum exhaurio, potionem haurio, exhaurio, sorbeo. Adv. Jucundius, plurimum. Phras. Vinum intemperanter bibunt Græci, les Grecs aiment à s’enivrer. Vinum intemperantius hauriunt; avide siccant pocula; lagenas exsiccant totas. Ingens est in Græcis potandi libido. Cyathos sorbendo diem producunt. Poscunt majoribus poculis, provocant. Totos dies perpotant; vino se obruunt; furiosa vinolentia, circumpotationibus inundantur; vino se onerant. Merum ex cantharis scitissime exantlant: vini multum exhauriunt; largiore utuntur vino; largiter se invitant; diem noctemque potando continuant; multum vini absumunt; intemperantissimis perpotationibus indulgent; diem mero frangunt; nimio se vini potu ingurgitant; mero sopiuntur; vino sepeliuntur; vino ventrem distendunt; in potationibus sunt, agunt assidui; compotationes celebrant assidue, in potationibus assidue versantur. Usus: 1. Lex Græci convivii: Bibat, aut abeat. 2. (Vulg. Bibere sanitatem), boire à la santé de quelqu’un. Libare alteri, vel alterius saluti poculum; bibere salutaria; bibere soteria.
BĬBŬLUS, i, m. Qui aime à boire. Usus: Potor bibulus Falerni, grand buveur de Falerne. Cf. [Vinolentus], [Ebrius].
BĬCEPS, cĭpĭtis, omn. gen. Qui a deux têtes. Usus: Biceps puella nata est.
BĬDŬUM, i, n. Espace de deux jours. Syn. Duorum spatium dierum. Usus: 1. (De tempore, cum Gen. et Acc.) Bidui, vel biduum ibi fui, je suis demeuré deux jours en cet endroit. 2. (De loco, cum Gen., Acc. et Abl.) Castra bidui, biduum, vel biduo absunt ab urbe, le camp est à deux journées de marche de la ville.
BĬENNĬUM, ii, n. Espace de deux ans. Syn. Spatium duorum annorum. Usus: Biennio domo abfuit.
BĬFĂRĬAM, En deux endroits. Syn. Bipartito.
BĪGA, æ, f. et sæpius: BĪGÆ, ārum, f. pl. Char à deux chevaux. Syn. Currus duorum equorum jugo actus. Usus: Citatis bigis vehi.
BĪLIS, is, f. Bile, humeur bilieuse. Epith. Atra, secreta. Usus: 1. Mens sæpius iracundia graviore, vel dolore, vel timore, quam atra bile movetur. 2. Ira, colère. Ea res mihi bilem movit, commovit, concivit.