BĬMESTRIS, e, gen. com. De deux mois. Syn. Duorum mensium. Usus: Consulatus bimestris.
BĪMUS, a, um, De deux ans. Syn. Duorum annorum. Usus: Bimus infans.
BĪNI, æ, a, Deux (nombre distributif), deux à deux. Usus: Bis bina quid sint, Epicurus non didicit.
BĬPARTĬOR, iris, itus sum, iri, p. Partager en deux. Syn. In duas partes seco, distribuo. Usus: Prædam bipartiti sunt.
BĬPARTĪTO, En deux parts, par moitié. Syn. Dupliciter, bifariam. Usus: Bipartito classis, acies distributa est.
BĬPĔDĀLIS, e, gen. com. De deux pieds. Syn. Duorum pedum longitudine. Usus: Sol Epicuro bipedalis videtur.
BĬPES, ĕdis, omn. gen. Bipède, qui a deux pieds. Usus: Homo omnium non bipedum modo, sed et quadrupedum impurissimus.
BĬRĒMIS, is, f. Birème, galère à deux rangs de rames. Syn. Navis duobus remorum ordinibus instructa. Epith. Præclara.
BIS, Deux fois. Usus: In eodem facto bis improbus fuisti.
BĬVĬUM, ii, n. Embranchement de deux voies. Syn. Quod duas vias habet.