BUCCA, æ, f. Bouche, au pl. Joues. Syn. Os ipsum et interior malarum pars concava. Usus: Consul prodiit fluentibus buccis, gravibus oculis. Scribe, quod in buccam venerit. Buccæ fluentes, cerussatæ, atque dignæ Capua vetere.
BUCCĬNA, æ, f. Trompette. Syn. Tuba belli. Usus: Signum datur buccina.
BUCCĬNĀTOR, ōris, m. Le trompette. Syn. Præco, tubicen. Usus: Promittit, se fore buccinatorem existimationis meæ.
BULLA, æ, f. Bulle; petite boule d’or, d’argent ou d’autre métal que portaient au cou les jeunes patriciens jusqu’à l’âge de 17 ans. Bulla in toga prætexta erat ornamentum pueritiæ, in cordis figuram formatum. Epith. Aureæ, multæ et graves. Usus: 1. Prætexta toga sine bulla. 2. In valvis clavus. Verres bullas aureas a valvis abstulit. (Bulla Pontificia. Vulg.) Litteræ Pontificiæ.
BUSTŬĀRĬUS, a, um, Gladiateur qui combat autour du bûcher. Usus: Si mihi cum illo bustuario gladiatore certandum fuisset.
BŪSTUM, i, n. Bûcher. Syn. Locus, ubi corpus hominis defuncti concrematum est; monumentum, sepulcrum. Usus: 1. Bustum violare. 2. Transl. Homo impius, bustum legum omnium, bustum reipublicæ, homme impie, destructeur des lois, tombeau de la république.
CĂBALLUS, i, m. Cheval. * Syn. Equus.