CÆTĔRŎQUIN, Au surplus, du reste, d’ailleurs. Syn. Alioquin. Usus: Non poeta solum, verum etiam cæteroquin doctus et sapiens.
CÆTĔRUM, Du reste, d’ailleurs. Usus: Cæterum is mihi locus non displicet.
CĂLĂMISTER, ri, m. Fer à friser. Syn. Acus, qua calefacta capilli intorquentur. Usus: 1. Remove gemmarum ornatum, nec calamistri quidem adhibeantur. Frons calamistri notata vestigiis. 2. Transl. Ornatus accersitus orationis. Orationem calamistris inurere, colifichets, faux ornements de style.
CĂLĂMISTRĀTUS, a, um, Frisé. Usus: Calamistrata coma, puella.
CĂLĂMĬTAS, ātis, f. Malheur, calamité. Syn. Miseria, ærumna, adversa, vel incommoda fortuna, res incommoda, offensio. )( Prosperitas. Epith. Civilis, communis, dissimilis, fatalis quædam, honestissima, improvisa, incredibilis et singularis, indignissima, injustissima, inveterata, magna, major, maxima, necessaria in re aliqua, nova, par, præsens, privata, publica, summa, tanta, tota, impendens. Phras. 1. Calamitatem afferre, causer, apporter des malheurs. Inimici tui calamitatem tibi non exiguam machinantur; maxima calamitate te afficient; calamitatem afferent, importabunt. Inimici tui, ni caveris, plagam facient, injicient, infligent luculentam. Inimica factio calamitate te affliget maxima. Vulnus tibi imponet, inuret, infliget luculentum; pestem afferet certissimam et importabit. Machinantur, nescio quam in caput tuum pestem inimici tui; ad calamitatem maximam te tuosque depellent. Imminet rebus tuis ac fortunis ab inimicorum fraudibus et insidiis magna calamitas; inimici tui in calamitatem gravissimam te tuosque trahent; et jam nunc perniciem tibi comparant, et moliuntur. Cf. [Affligo]. 2. In calamitatem incidere, devenir malheureux, tomber dans la détresse. Respublica hoc anno maximam calamitatem cepit, accepit, subiit, hausit. Calamitas reipublicæ incidit, accidit maxima. Respublica in eam calamitatem venit, incidit; iis ærumnis premitur; cum iis difficultatibus conflictatur, quæ ferri, tolerari vix possint. Respublica hoc anno plagam accepit luculentam; acerbo vulnere percussa est; vulnus accepit gravissimum. Cf. [Miser], [Affligo], Fortuna mala, Adversus. 3. Calamitate liberare, délivrer des calamités. Cæsar nos non a calamitate modo, sed et metu calamitatis defendet, prohibebit; calamitate nos, calamitatem levabit; nobis detrahet, efficiet, ut a nobis absit calamitas: ærumnis nos istis exsolvet; istis nos periculis et ærumnis explicabit; istis nos ærumnis expediet. Cf. [Libero]. Usus: In calamitate tabescere. Calamitas latius serpsit.
CĂLĂMĬTŌSUS, a, um, Malheureux. Syn. Ærumnosus, miser, calamitatibus oppressus, affectus. Adv. Valde. Usus: Magis fortuna, quam culpa sua calamitosus. Fuga flagitiosa et calamitosa. Calamitosus ager cœlo et loco. Tempestas calamitosa, ouragan dévastateur. Cf. [Miser], [Felix].
CĂLĂMĬTŌSĒ, Malheureusement. Usus: Calamitose potius, quam turpiter vivendum.
CĂLĂMUS, i, m. Roseau à écrire. Syn. Frutex aquaticus ad scribendum aptus. Epith. Bonus. Usus: Calamo et atramento temperato, charta etiam dentata res agetur.
CALCAR, āris, n. Éperon. Syn. Equi stimulus equitis calci alligatus. Phras. Calcaribus equum urgere, pousser un cheval de l’éperon. Calcaria admovere, adhibere, calcaria equo subdere. Calcaribus equum concitare, agitare. Usus: 1. Aliis calcaria adhibenda, aliis frena. 2. Incitamentum, aiguillon, stimulant. Currenti calcar addere.
CALCĔĀMENTUM, i, n. Chaussure, soulier. Syn. Calceus.