CALLĬDUS, a, um, Habile, ingénieux; astucieux, rusé. Syn. Astutus, versutus, vafer, malitiosus, eruditus artificio simulationis, veteratorius, veterator, non incallidus. Usus: Homo ad fraudem callidus. Astuta et callida interpretatio. Cf. [Astutus], [Dolosus].
CALLIS, is, m. Sentier. Syn. Semita.
CALLUM, i, n. Cal, durillon. Syn. Cutis usu densior. Usus: Transl. Diuturna consuetudo, diutinus dolor callum jam obduxit stomacho meo; malorum usus mihi sensum ademit; occalluit animus malorum usu, endurcir.
CĀLŌNES, um, m. pl. Valets d’armée. Syn. Militum ministri.
CĂLOR, ōris, m. Chaleur. Syn. Ardor, æstus. )( Frigus. Epith. Æquabilis, corporeus, maximus, nimius, salutaris et vitalis, similis sui. Phras. 1. Ecquid in iter te das caloribus summis? Pourquoi vous mettre en route par une pareille chaleur? ecquid hoc ardore; hoc æstu flagrantissimo; ista caloris intemperie; istis cœli ardoribus; æstuante tantis caloribus ære, solis radiis torrendum te præbes? ecquid hac anni parte flagrantissima, hoc anni sidere itineri te committis? 2. Calores sunt maximi, la température est très-chaude. Caloris nunc vis est maxima; calores habemus nunc maximos, æstus sunt immodici; æstivi cœli ardores nunc sunt maximi. Vapore solis omnia nunc torrentur, et accenduntur; fervore solis exæstuat anni tempus calidissimum; sol nunc omnia incendit; cœlum nunc fervet, æstuat, ut cura maxime. Menses nunc incidunt ardore solis flagrantissimi. Æstivi calores, æstatis ardores nunc sunt intentissimi. Æstuosum imprimis cœlum est; ab æstu fervet; æstus intemperie flagrat; immodicis caloribus torretur pars anni hæc ferventissima. 3. Calor crescit, la chaleur augmente. Intendit se calor, ingravescit, increscit, invalescit. Æstivi sideris calores graviore æstu exardescunt, effervescunt, invalescunt. 4. Calor remittit, la chaleur diminue. Frangit se calor, mitescit; tempus anni gravissimum defervescit; deflagrant tandem æstivi calores; temperantur, sedantur, leniuntur, mitigantur. Inclinata jam æstas nimios solis ardores defendit; caloris incommoda propulsat; languescit jam flagrantis cœli ardor, et sensim defervescit. Usus: Frigora et calorum molestiæ viro ferenda sunt. Acquiesco in horto, dum se calor frangat.
CĂLUMNĬA, æ, f. Calomnie, accusation injuste. Syn. Obtrectatio, maledictum, injusta criminatio, vexatio. Epith. Acerrima, nimis callida, frigida, jejuna, impudens, major, prætexta, calumniæ variæ. Phras. Calumniam strinxit in innocentem, calomnier un innocent. Integerrimi hominis laudem calumniis obterere satagebat; criminari non destitit innocentem; infamiam innocenti afferre; infamia innocentem aspergere voluit; calumnias in innocentem instruxit; calumniis opprimere innocentem; calumniis appetere satagebat. Cf. [Detraho], [Maledictum]. Usus: Frigidam jejunamque calumniam adversus me adhibuit. Totus est in instruendis calumniis. Calumniam æquo animo fert. Coercenda est calumnia, et contundenda. Cf. [Convitium], Famam lædo, Maledicus.
CĂLUMNĬĀTOR, ōris, m. Calomniateur. Syn. Qui falsum crimen objicit; malitiosus interpres. Epith. Egens improbus. Usus: Bono viro improbum calumniatorem apposuit.
CĂLUMNĬOR, aris, atus sum, ari, d. Calomnier. Syn. Calumniam adhibeo, vexo. Usus: Is aperte ludificari, et calumniari cœpit. Cf. [Calumnia], [Detraho].
CALVĂTĬCA, æ, f. Coiffure de femme. Syn. Tegmen capitis muliebre. Usus: Clodius calvaticam capiti suo accomodavit.
CALVĬTĬUM, ii, n. Calvitie, manque de cheveux. Usus: Calvitio mœror non levatur.