CANCER, cri, m. Cancre, crabe. Usus: Rubentes urere foco cancros.
CANDĒLĂBRUM, i, n. Candélabre. Epith. Candelabra ærea. Usus: Candelabrum e gemmis clarissimis, et opere mirabili perfectum.
CANDĔO, es, ui, ere, n. Être d’une blancheur éclatante. Syn. Candore fulgeo. Usus: Candens orbis, via lactea, voie lactée. Candente carbone sibi capillum adurere. Cf. [Albus].
CANDESCO, is, ere, n. Blanchir. * Syn. Ignesco, candidus fio. Usus: Ferrum candescit. Capillus, caput candescit.
CANDĬDĀTŌRĬUS, a, um, Relatif à la candidature. Usus: Candidatorio fungi munere.
CANDĬDĀTUS, a, um, Vêtu de blanc, candidat. Syn. Candida veste indutus (Quales erant, qui magistratum petebant); nomen professus. Epith. Consulares gratuiti, pares, singuli, firmior, sapiens. Usus: Officiosissima candidatorum natio.
CANDĬDĒ, Franchement, sincèrement. Syn. Sincere, pure, benigne. Usus: Inimicitias simpliciter et candide posuit.
CANDĬDUS, a, um, Blanc; candide, franc, sincère. Syn. Albus, purus, sincerus. Usus: Purum et candidum dicendi genus. Candidum hominis ingenium. Candidæ vitæ homo, innocentis. Cf. [Sincerus], [Apertus].
CANDOR, ōris, m. Éclat, beauté. Syn. Splendor, fulgor, lux. Epith. Exiguus, extremus, illustrior solis, nimius, candidissimus. Usus: 1. Vide speciem candoremque cœli. 2. Albedo, blancheur. Mixtus candore rubor. 3. Simplicitas, candeur, sincérité. Eximio morum candore vir. Cf. [Apertus].
CANESCO, is, ere, n. Devenir blanc (de vieillesse), grisonner. Syn. Senesco, inveterasco. Usus: Canescit jam oratio tua, habetque suam jam maturitatem et senectutem, votre éloquence commence à blanchir et votre style prend de la maturité.