CĀRĬTAS, ātis, f. Amour, tendresse; charité. Syn. Amor, studiosa propensio. Usus: Hominum caritas, amicitia, benevolentia gratuita esse debet. Caritas inter natos et parentes. Omnes omnium caritates una patria complectitur. Satage, ut caritatem civium tibi concilies, gignas, retineas, ut caritate jungare cum civibus, ne hanc caritatem tibi quisquam adimat, dirimat. Cf. [Amor], [Benevolentia], [Affectus, a, um].
CARMEN, ĭnis, n. Vers, poëme, chant. Syn. Versus; argumentum carmine tractatum, oratio adstricta numeris. Epith. Absurdum, aptius, grande, grave, lugubre, mollissimum, necessarium, præclarum, totum, triste. Carmina blandissima, mala, nova, probrosa. Phras. Carmina fecit sane elegantia, il a fait des vers assez élégants. Carmen condidit, scripsit, composuit omnibus numeris absolutissimum. Ejus versibus, quos extemporali quodam calore fudit, nihil tersius, nihil venustius. Luculentis sane versibus lusit. Carmina, quæ panxit, texuit, vena sane facili profluxere. Versus illi nascuntur pulchri sane, ac jucundi. Versus fecit, confecit, scripsit sane lectissimos. Cf. [Versus], [Poeta].
CARNĀRĬUM, ii, n. Boucherie, garde-manger. * Syn. Locus, ubi carnes venduntur, vel domi reponuntur. Usus: Cœnam e carnario emit.
CARNĬFEX, ĭcis, m. Bourreau. Syn. Tortor, lictor. Epith. Crudelissimus civium, internecinus. Usus: Advolat, ut carnifex ad reliquias vitæ lacerandas. Non sicarius, sed crudelissimus carnifex.
CARNĬFĬCĪNA, æ, f. Lieu des exécutions; office de bourreau. Syn. Supplicii locus, cruciatus, crudelitas. Usus: Carnificinam facere, subire, faire le métier de bourreau, se soumettre à tous les tourments. Ægritudo summa est carnificina, le chagrin est un supplice.
CARNĬFĬCO, as, avi, atum, are, a. Torturer, égorger. Carnificor, aris, atus sum. Syn. Excarnificor.
CĂRO, carnis, f. Chair, viande. Epith. Multa, subrancida, putida, rancida, venenata. Usus: Caro piscium delicata.
CARPENTUM, i, n. Voiture couverte. Genus vehiculi. Usus: Carpentum agere. Matronæ Romanæ pilento ad sacra, carpentis festo, profestoque die utebantur.
CARPO, pis, carpsi, carptum, ere, a. Cueillir; mettre en pièces, déchirer. Syn. Decerpo; item: reprehendo, lacero. Adv. Undique et colligere. Phras. Aliorum mores carpunt, ils censurent la conduite des autres. In conviviis rodunt, in circulis vellicant; maledico dente alienam magnitudinem allatrant, famam lacerant, confodiunt; alienos mores malignis sermonibus exagitant; acerbe insectantur, criminantur; honestissimis etiam moribus notam inurunt; labem aspergunt. Cf. Reprehendo, Vitupero, Infamia. Usus: 1. Maledico dente carpere. 2. Imminuo, ravaler, déprécier. Aliquid de alienis laudibus carpere. 3. Insector, harceler, affaiblir. Ultimum agmen hostis carpsit. 3. Vitupero, blâmer, censurer. Carpere aliquem, alicujus facta.
CARPTIM, En cueillant çà et là. Syn. Hinc atque illinc sine ordine decerpendo. Usus: Res gestas carptim perscribere, raconter une histoire par extraits.