CARCER, ĕris, m. Prison. Syn. Custodia, vincula, locus, in quo asservantur rei. Epith. Totus vindex nefariorum scelerum. Phras. 1. In carcerem missus est, il fut mis en prison. In carcerem ductus, compactus, conjectus, conditus, contrusus est; in custodiam datus, traditus est; obtorta gula in vincula et tenebras abreptus; in ferrum et vincula conjectus; tenebris et vinculis mandatus; in carcerem, ergastulum datus, detrusus, raptus, tractus, inclusus est; carceri addictus est. 2. In carcere asservare, retenir en prison. Detinere; in vinculis servare; custodia septum tenere; custodiis munire; in custodiis habere, tenere; in vinculis cohibere; carcere aliquem multare; vinculis ac compedibus coercere. 3. In vinculis obnoxiam tortorum arbitrio trahere animam, demeurer en prison. In vinculis esse; squalore carceris vexari; in catenis teneri. Cf. [Captivus], [Custodia], [Vinculum]. Usus: In carcerem mittere. E carcere emittere.

CARDĬĂCUS, i, m. Malade ou faible de l’estomac; mal de cœur. Syn. Ore ventriculi affectus.

Cardinalis, is, m. Cardinal. Syn. Purpuratus Ecclesiæ Pater, Princeps; Vir sacræ purpuræ; splendore conspicuus; Romana, Vaticana purpura ornatus; e senatu Pontificio; Christianæ reipubl. senator. Phras. 1. Cardinalem creare, créer un cardinal. Aliquem in purpuratorum Patrum numerum cooptare, referre, Purpuratis Ecclesiæ Principibus adscribere; Purpuratorum Patrum ordini, cœtui aggregare; ad Romanam purpuram evehere; Vaticanæ purpuræ honore ornare, donare, decorare; Purpuratorum Patrum concilio adjungere; in senatum Pontificum adlegere. 2. Cardinalium Collegium. Orbis Christiani summum Consilium; supremus Ecclesiæ Senatus; illustrissimum Purpuratorum PP. Collegium; Sanctissimum gravissimumque orbis terræ Consilium; Sacrum Pontificis consilium; Pontificii Senatus Patres; amplissimus Ordo Purpuratorum Patrum. Romanæ Curiæ Patres.

CARDO, ĭnis, m. Gond, pivot. Epith. Altisonus, duplex. Usus: Postes cardinibus emovere. In eo cardo rei vertitur, c’est en cela qu’est le point important.

CARDŬUS, i, m. Chardon. * Usus: Arva horrebant carduis.

CĀRĒ, Cher, à haut prix. Syn. Magno pretio, nimio. Usus: Dimidio carius emit domum.

CĂRĔO, es, ui, ere, n. Manquer, être privé de; se passer de. Syn. Vaco, deficior, vacuus sum. )( Abundo, potior, fruor. Adv. Ægre, ægrius, diutius sermone, dupliciter culpa, facile in perpetuum, necessario, utilitate, nimium diu laude, omnino non voluptatibus, plane febri, sapienter rebus externis. Usus: Is non caret, qui non desiderat, celui qui ne désire pas, ne manque pas, ou, on ne manque que de ce que l’on désire. Carere voluptatibus, culpa, dolore, febri. Pompeius foro, postea senatu caruit. Carere publico, ne pas se montrer en public. Fide caret, quod dicis, ce que vous dites n’est pas croyable. Illo homine carere non possumus, nous ne pouvons nous passer de cet homme. Caret prudentiæ laude; abest ab illo prudentiæ laus illa. Cf. [Pauper], [Privo], [Egenus].

CĂRĬES, ei, f. Pourriture. * Usus: Cariem recipere, sentire; carie infestari.

CĂRĪNA, æ, f. Quille d’un vaisseau. Syn. Navis dorsum, navis pars ima.

CĀRĬTAS, ātis, f. Cherté. Syn. Inopia frumenti, vel alterius rei. )( Vilitas, ubertas, copia. Epith. Admirabilior, diuturna, gratuita, humana, maxima annonæ, naturalis, præsens. Phras. Caritas annonæ est, le blé est cher. Sterilitas agrorum, inopia frugum, caritas et rerum omnium difficultas est; annonæ eæ sunt angustiæ; ita care veneunt omnia, tanti pretii sunt, ut incommodis gravissimis premamur, vexemur; re frumentaria admodum anguste utimur. Gravi jamdiu annona conflictamur. Annonæ gravitas rerum pretia intendit. Caritate cibaria quotidie fiunt angustiora. Cf. [Annona], [Penuria]. Usus: Præsens caritas, futura fames, e fame cædes, direptio, incendia.