ABS RĒ, cum negat. Il n’est pas inutile. * Syn. Non est alienum te interesse.
ABSCĒDO, is, cessi, cessum, ere, n. S’éloigner de. Syn. Recedo, discedo, abeo. )( Accedo. Adv. A, ab, de, procul, hinc, illinc, inde, retro, hac, aliquo, e. Usus: E conspectu, a Republica ne vestigium quidem abscessit, ne pas mettre le pied hors de. Sol, somnus abscedit. Incepto abscedendum. Humor noxius in apostema abscessit. Cf. [Abjungo], [Discedo].
ABSCESSĬO, ōnis, f. Départ. Syn. Abscessus, discessus.
ABSCESSUS, ūs, m. Départ. Syn. Recessus. Epith. Longinquus. Usus: Longinquo solis abscessu, distance considérable du soleil.
ABSCINDO, is, scĭdi, scissum, ere, a. Séparer. Syn. Scindo, discindo, rescindo, seco, reseco, amputo, lacero, separo. Adv. A, ab. Usus: 1. Caput cervicibus abscindere, couper. 2. Transl., querelas, opera, etc. abscindere, interrompre. Abscindere sibi omnium rerum respectum, præterquam victoriæ, n’avoir souci que de la victoire.
ABSCISSUS, a, um, part. v. abscindo. Séparé. Syn. Abruptus, præruptus, præcisus. Usus: 1. Aditus ad arcem abscissus, et præruptus, chemin escarpé. Italiæ latus Sicilia; insulæ a continenti abscissæ, îles detachées du continent. 2. Transl. Ad res perditas: Res et spes abscissæ. Genus castigationis abscissum, durum et asperum, châtiment rigoureux. Oratio aspera et abscissa, style dur et haché.
ABSCONDĬTĒ, adv. En secret. Syn. Occulte, clam. Usus: De voluptate nec acutissime, nec abscondite disserit.
ABSCONDĬTUS, a, um, part. v. abscondo, Caché. Syn. Abditus, reconditus, abstrusus. Usus: Absconditæ insidiæ, jus Pontificium absconditum, obscurum.
ABSCONDO, is, di, dĭtum, ere, a. Cacher. Syn. Occulto, celo, abdo, abstrudo, opprimo, condo. )( Aperio, resero, recludo, emineo, appareo. Phras. Abscondit se, il se cache. Ut cochlea se contegit, et retentat se tacitus. In latebras se abdit. Occultat et continet se domi. Nescio, quo latibulo se tegit. Ex conspectu se abdit, proripit. Oculis se subducit, subtrahit. Publico abstinet. Lucem vitat. Tenebris se involvit. E conspectu se aufert; ab oculis removet. 2. Consilia sua abscondit, il cache ses desseins. Clausa habet consilia, voluntate est abdita et retrusa. Naturam suam tegit, et quasi quibusdam velis obtendit. Velat ingeniosa dissimulatione consilia sua, tegit, premit, celat, in latebris probe sita habet. Arte quadam cupiditatem suam, et mira simulatione occultat. Cf. [Abdo], [Occulto], [Tego], [Clam].