CENTRUM, i, n. Centre. Syn. Locus medius in sphæra. Usus: Terra in medio mundi sita centrum obtinet.
CENTUM, Cent.
CENTŬRĬA, æ, f. Centurie, division du peuple romain. Syn. Centum homines. Ita erat populus Rom. in centurias distributus. Epith. Prærogativa, centuriæ cunctæ, paucæ. Usus: Omnium prope centuriarum voce consul factus, creatus.
CENTŬRĬĀTIM, Par centuries. Per centurias. Usus: Tributim, et centuriatim descripti ordines.
CENTŬRĬĀTUS, a, um, Réparti par centuries. Syn. In centurias distributus, descriptus. Usus: Centuriata, et curiata comitia.
CENTŬRĬĀTŬS, ūs, m. Grade de centurion. Syn. Munus centurionis. Usus: Centuriatus in castris palam vendidit.
CENTŬRĬO, as, avi, atum, are, a. Distribuer en centuries. Syn. In centurias distribuo, tribuo, describo; centurias conficio. Usus: Vidi conscribi homines et centuriari.
CENTŬRĬO, ōnis, m. Centurion, qui commande 100 hommes. Syn. Centuriæ præfectus, dux, ductor; qui ordines ducit. Epith. Nobilis sui generis. Centuriones pugnaces, lacertosi. Usus: Nihil sibi ex ista laude centurio, nihil præfectus decerpit.
CĒRA, æ, f. Cire. Epith. Commutabilis, extrema, infamis et nefaria, legitima, mollissima. Usus: Mollem ceram ad nostrum arbitrium formamus et fingimus.
CĒRĀRĬUS, ii, m. Marchand de cire. Syn. Qui ceram tractat.