CĒRĂTUS, a, um, Enduit de cire. Syn. Cera inductus, illitus. Usus: Tabella cerata, tablette pour écrire.
CĔRĔBRŌSUS, a, um, Emporté, bouillant. Syn. Cui durum et pertinax cerebrum. Usus: Senex hic cerebrosus est certo, ce bonhomme perd assurément la tête. Cf. [Obstinatus], [Pertinax].
CĔRĔBRUM, i, n. Cerveau, cervelle. Usus: Alii dicunt in cerebro esse animæ sedem.
CĒRĔUS, a, um. De cire. Syn. E cera fictus. Usus: Cereæ figuræ.
CĒRĔUS, i, m. Chandelle de cire, bougie, cierge. Syn. Fax cerea. Usus: Ad illas statuas tuas et cerea adhibentur.
CĒRĬMŌNĬA, æ, f. Cérémonie, rit, coutume religieuse. Syn. Ritus sacer, cultus religiosus, religio sacrorum. Epith. Incredibilis, maxima, summa. Usus: Cerimonias prodere, instruire des cérémonies, les transmettre. Cerimonias polluere, profaner les rites sacrés. Cerimoniis præesse. Ea sacra maximis et occultissimis cerimoniis continentur. Sacra Cereris summa religione cerimoniaque conficiuntur. Cerimoniæ ludorum, sepulcrorum. Cerimonias sacras ex majorum instituto sancte obire; sacros in rebus divinis ritus diligentissime tueri, retinere. In adhibendo ritu sacrarum cerimoniarum diligentem operam ponere; præceptas sacrorum cerimonias rite colere.
(Cerimoniale, Cerimoniarius, Vulg.) Syn. Sacrorum rituum liber; liber, quo sacræ religionis cerimoniæ continentur. Rituum, officiorum in divino cultu magister; sacrarum cerimoniarum moderator, sacris cerimoniis præpositus, præfectus. Cerimoniæ politicæ. Cf. [Officium], [Officiosus].
CERNO, is, crēvi, crētum, ere, a. Voir, distinguer. Syn. Video oculis, sed sæpius animo. Adv. Civiliter, sine armis, melius, plane, penitus, subtilius, tacite. Cerni bipertito, extrinsecus. Usus: 1. Aut superum nihil, aut obscure admodum cernimus. Ne nunc quidem oculis cernimus. 2. Cerno animo, comprendre, remarquer. Cerno jam animo, mente video, quæ futura sint. Verecunde tu quidem, sed tamen ut cernerem tuum animum. 3. Adeo, æstimo, faire acte d’héritier, accepter une succession. Ex testamento hæreditatem hodie crevi. Me quasi falsam hereditatem alienæ gloriæ cernere sinas, laisse moi jouir à un faux titre d’une gloire qui ne m’appartient pas. (Vulg. Dividere cum aliquo hæreditatem). Cf. [Video].
CERNŬUS, a, um, Courbé, penché vers la terre. Syn. Inclinatus, quasi quod terram cernat.
CERTĀMEN, ĭnis, n. Combat; rivalité, conflit. Syn. Contentio, pugna, certatio. Epith. Æquum, difficile, extremum, forense, gladiatorium vitæ, grave belli, gymnicum, honestum, improbum, magnum, majus, mediocre, præsens. Usus: 1. Acre mihi tecum est pro aris et focis certamen. Descendam tecum in certamen honoris et dignitatis. Nihil me ab hoc certamine gloriæ removebit. In certamen et discrimen rerum omnium veniendum erit. 2. Prœlium, bataille, lutte à main armée. Certamen instat, oritur, accenditur, le combat commence. Exardescunt prælii initia; pugna capessitur; ad certamen descenditur; in certamen venitur; pugna, certamen, manus conseruntur. Certamen tentat, experitur, dimicationem subit, en venir aux mains. Ea res certamen præbuit, injecit, telle fut la cause de la lutte. Certamen serere, miscere, facere, combattre. Certamen extrahere, prolonger la bataille. Certamen sedare, dirimere, terminer la lutte. Certamen abnuere, defugere, refuser la bataille. Cf. [Pugno], [Contendo], [Prœlium], [Pugna].