CERTĀTIM, A l’envi. Usus: Omnes certatim accurrent.
CERTĀTĬO, ōnis, f. Lutte. Syn. Contentio. Epith. Honesta, iniqua, magna, parva. Usus: Virtuti cum voluptate certatio est. Sit hæc inter eos honesta certatio. Cf. [Certamen].
CERTĒ, Certainement. Syn. Scilicet, certo, profecto, sine dubio, sine ulla controversia. Usus: 1. Si me tanti facis. 2. Concedentis, oui, certainement. Epicurus parabiles dixit divitias, certe, nisi etc. 3. At certe, certe, i. e. saltem, du reste, au moins. Res fortasse veræ, certe graves. Victi sumus, at fracti certe et abjecti.
CERTO, Certainement. Usus: Id certo scio; id sane constat; id sine ulla dubitatione affirmem.
CERTO, as, avi, atum, are, n., nonnunquam a. Lutter, combattre. Syn. Decerto, contendo, belligero; certamen, certatio est mihi cum aliquo. Adv. Plane de sponsione, pugnaciter. Phras. Certet necesse est, qui victoriam cupit, celui qui désire la victoire doit combattre. Victoriam non aufert, nisi qui fortiter dimicat; nisi qui certamen nullum fugit; nisi qui cum hostibus conflictatur, depugnat, armis disceptat; ferrum et manus cum hoste conserit, prœliis utitur secundis; confligit, signa confert; ad manus venit; certamina ferit; nisi qui in certamen venit, descendit; dimicationem subit; in dimicationem venit Cf. [Pugno], [Prœlium], [Pugna], [Contendo], [Arma].
CERTUS, a, um, Certain, assuré, indubitable. Syn. Non dubius, non incertus, compertus, apertus, manifestus, notus, exploratus, minime dubius, ratus, quod nihil habet dubitationis; in quo nulla dubitatio esse potest; quod manu tenetur; in manibus habetur; quod in præsentia est, atque ante oculos. Phras. Certum est rem ita evenisse, il est certain que la chose s’est passée ainsi. Exploratum habeo, mihi pro vero constat; pro inquisito et comperto habeo rei exitum. Certissimis indiciis comperi; ita animo video, quam quæ oculis cernimus; persuasissimum mihi est, rem ita se habere. Perspectum exploratumque habeo; perspicuum, non obscurum est; explorata res est; vocari in dubium non potest; venire in dubium, ambigi, dubitari non potest; nemini dubium esse potest, quin res ita evenerit. Cf. [Notus], [Manifestus]. Usus: 1. Nihil certi et definiti habeo, quod nuntiem. Pro certo habeo, Pompeium abiturum. Certi cœlorum motus. 2. Ratum et constitutum est, décidé, résolu. Certum est, deliberatumque, omnia palam edicere. Certum mihi est, ad Brutum transire. 3. Fidus, securus, éprouvé, sûr. Habebam certos homines, quibus litteras dare poteram. (Vulg. Proprium nuntium, messager particulier). 4. Quidam definitus, peculiaris, proprius, fixe, déterminé. Habet certos sui studiosos. Sunt certa vitia, quæ nemo libenter fugit. Rem aliquam in certas partes dividere. 5. Commonefactus (in comparativo), informer. Utinam ejus rei certior factus essem. Fac me certiorem de consiliis tuis, informez-moi de vos projets. Significa mihi, expone, aperi, explica, qui sit rerum tuarum status, qui tuus animus, qui sensus, quæ tua sint consilia. Fac, ut te tuis consiliis cognoscam, intelligam, certior fiam, reddar; imaginem rerum tuarum, cogitationumque litteris exhibe, ostende. Cf. [Indico], [Declaro], [Significo], [Nuntio].
CĒRŬLA, æ, f. Petit morceau de cire.
CĒRUSSA, æ, f. Céruse. Genus pigmenti ex ramentis plumbi compositum. Usus: Cerussa malas oblinere.
CERUSSĀTUS, a, um, Blanchi avec de la céruse. Syn. Cerussa illitus, fucatus.
CERVĪCŬLA, æ, f. Petite tête. Usus: Cerviculam jactare, balancer la tête, se dandiner.