CIRCĬTER, Environ, à peu près. Syn. Ad, non multo secus, prope, fere. Usus: 1. Refertur ad tempus: Hora sexta circiter. Circiter noctem, meridiem. 2. Ad numerum: Pars tertia circiter, le tiers à peu près.
CIRCŬĔO, is, īvi, ĭtum, ire, a. Faire le tour de. Cf. [Circumeo].
CIRCŬĬTĬO, ōnis, f. Ronde; détour; détour de parole, circonlocution. Syn. Circonscriptio, anfractus, periphrasis. Usus: Quid circuitione opus est et anfractu? rem palam edicito.
CIRCŬĪTUS, ūs, m. Circuit, contour, enceinte; révolution; période. Syn. Conversio, periodus, comprehensio et ambitus verborum, continuatio, circumscriptio, orbis. Epith. Brevior verborum, longior, sapientissimus atque optimus, incitatior, naturalis, totus orationis. Usus: Circuitus solis diem et noctem efficit. Circuitus orationis, quem Græci periodum vocant.
CIRCŬLĀTOR, ōris, m. Charlatan. Syn. Circumforaneus, vagus. Epith. Notissimus. Usus: Notissimus quidam circulator.
CIRCŬLOR, aris, atus sum, ari, d. Se réunir en cercle. Syn. Circulos facere, in circulum cogere homines colloquendi gratia. Usus: Oscitans judex, cum alio colloquens, nonnunquam etiam circulans.
CIRCŬLUS, i, m. Cercle. Syn. Orbis forma plana in orbem acta, gyrus, ambitus rotundus, corona hominum colloquentium. Epith. Exiguus vitæ, immensus gloriæ, lacteus. Usus: Quidam circulis describendis delectationem capiunt. Circulum describere; orbem circumscribere, faire un cercle. 2. Conversio, cercle céleste, révolution. Stellæ circulos suos et orbes mirabili celeritate conficiunt. 3. Cœtus, corona, cercle, assemblée, réunion. Circulo se subduxit. Sermo in circulis et conviviis liberior.
CIRCUM, Autour. Syn. Circa. Usus: Refertur ad locum, auprès de, dans, chez. Prætorem circum omnia fora sectabantur. Circum hæc loca morabor.
CIRCŬMĂGO, is, ēgi, actum, ere; a. Tourner, faire tourner; s’accomplir. * Usus: Equum freno circumagere. Jam se annus circumegerat. Hostis se ad dissonos tumultus circumegerat.