CIRCUMCĪDO, is, cīdi, cīsum, ere, a. Couper autour; retrancher. Syn. Amputo, reseco, demo, aufero. Usus: Multitudinem sententiarum circumcidere; luxuriem sermonis stilo depasci. Locus omni aditu circumcisus. Hinc derivatur circumcidaneus, a um. * Mustum circumcidaneum, vin de taille.
Circumcisio Domini. (Vulg. Circoncision de N.-S.) Dies circumcisi Infantis DEI memoria sacer. Octavis a natali dies, quo nato Servatori nostro nomen impositum est.
CIRCUMCIRCA, Tout autour, de tous côtés. Syn. Ab omni parte, undique. Usus: Cœpi regionem circumcirca prospicere. Contra citraque omnium hostium plena erant.
CIRCUMCLŪDO, is, clusi, clusum, ere, a. Environner, enfermer de toutes parts. Veritus, ne duobus exercitibus circumcluderetur. Mira diligentia circumclusus, ne commovere se posset. Cf. [Claudo].
CIRCUMCŎLO, is, colui, cultum, ere, a. Habiter autour, le long de. Multi populi eam paludem circumcolunt.
CIRCUMCURSO, as, avi, atum, are, a. et n. Courir çà et là, s’agiter. * Usus: Obit, circumcursat villas suas.
CIRCUMDO, as, dĕdi, dătum, dăre, a. Mettre autour. Syn. Cingo, sepio, vallo, stipo, circumsepio, circumfundo, vestio, circumplico, circumplector, circumjicio, circumligo, circumsisto, circumveho, circumvenio, circumsideo, circumvallo, ambio. Phras. Circumdare urbem, environner, entourer une ville. Turmas circumfundere; circumjicere multitudinem mœnibus; circumplecti, circumvenire locum opere; circumvallare; medium ab utroque latere concludere; sinu quodam, flexuque frontem aversamque oppidi partem circumire. Cf. [Obsideo]. Usus: Non egrediar cancellis, quos ipse mihi circumdedi, je ne sortirai pas des limites que je me suis tracées. Milites ignem oppido circumdederunt. Oppidum fossa circumdatum. Fossa oppido circumdata.
CIRCUMDŪCO, is, xi, ctum, ere, a. Conduire autour. Usus: Aratrum circumducere, tracer avec la charrue l’enceinte d’une ville. Aliquem, ædes et conclavia circumducere.
CIRCŬMĔO, is, ĭvi, vel ĭi, ĭtum, ire, a. et n. Faire le tour, tourner autour de, cerner, envelopper. Syn. Circueo, eo circum. Usus: Circumit veteranos.
CIRCUMFĔRO, fers, tŭili, lātum, ferre, a. Faire mouvoir autour. Syn. Circumgesto. Usus: Humani corporis sanguinem in pateris circumtulit, il fit circuler une coupe remplie de sang. Sol circumfertur ad brumale signum, le soleil fait sa révolution du côté du tropique.