CLAUDUS, a, um, Boiteux. Syn. Altero pede læsus, vel captus.
CLĀVA, æ, f. Bâton, massue. Usus: Clava et fuste repulsus.
CLĀVĬCŬLA, æ, f. Vrille, tendron de la vigne, au moyen duquel elle s’attache aux soutiens. Syn. Capreolus in vite. Usus: Vitis claviculis suis, quasi manibus, quidquid est nacta, amplectitur.
CLĀVIS, is, f. Clef. Usus: Alicui claves tradere, credere. (Vulg. Claves Imperii, les clefs, le boulevard de l’empire.) Latine: Claustra portæque Imperii.
CLAUSTRUM, i, n. Sæpius plurali adhibetur. Porte; boulevard, défense, rempart. Syn. Fores, loca clausa. Usus: Claustra urbis, regionis hostibus committenda non sunt. Effringi fores, revelli claustra. (Vulg. Claustrum Monachorum, cloître.) Cœnobium. (Vulg. Clausura, clotûre.) Claustra cœnobii.
CLAUSŬLA, æ, f. Conclusion, fin. Syn. Extrema cujusque rei pars, præsertim in oratione, versu. Verborum conclusio, exitus. Epith. Difficilis, præclara. Usus: Clausula numerose et jucunde cadens. Cum argumentum scribendi non suppetit, utor consueta clausula. Clausula edicti.
CLĀVUS, i, m. Clou; gouvernail de navire, timon de l’état. Syn. Gubernaculum navis. Epith. Tractabilis. Usus: Clavum imperii tenere, être au timon des affaires. Tractare gubernacula reipublicæ.
CLĒMENS, entis, omn. gen. Clément, doux, généreux. Syn. Lenis, mitis, mansuetus, misericors, liberalis, humanus. Phras. Princeps erat clementissimus, le prince était très-clément. Princeps erat, ad cujus expertam clementiam nemini non tutus receptus erat; qui cives mirifice colebat; qui civium voluntati ac gratiæ deditissimus erat; qui oblivisci nihil solebat, nisi injurias; cujus incredibilem mansuetudinem, inusitatam inauditamque clementiam non æquare modo dicendo, sed ne adumbrare quidem quisquam possit; a quo nihil non benigne clementerque factum; clementia tanta, ut nemini supplici non dextram fidemque porrigeret, spem salutis ostenderet, indulgeret; nihil isto Principe clementius; nemo cum illo Principe clementiæ laude comparandus, æquandus, conferendus. Nemo illi hac clementiæ laude par, aut secundus; Princeps proprio quodam naturæ munere ad clementiam liberalitatemque factus videtur. Præcipua quadam laude florebat clementiæ; Principum nemo est, in quo plus quam in isto clementiæ esset ac humanitatis; clementiæ laude præstabat, antecellebat, anteibat omnes. Cf. [Lenis]. Usus: Clemens et misericors judex; clemens castigatio.
CLĒMENTER, Avec clémence, bonté. Syn. Mansuete. Usus: Clementer facere, audire.