CLĀRĬTŪDO, ĭnis, f. Célébrité, illustration, éclat. Usus: Artes quibus summa claritudo paratur. Cf. [Splendor], [Gloria], [Dignitas], [Clarus].
CLĀRUS, a, um, Clair; illustre. Syn. 1. Planus, apertus, perspicuus, dilucidus, explicatus, evidens, pervulgatus, non obscurus. )( Obscurus. 2. Insignis, nobilis, illustris, celeber. Phras. 1. Vir est clarissimus, cet homme est très-célèbre. Clara est ejus viri virtus; inclita religio. Magnum est ejus viri nomen et opinio; amplissima auctoritas; claritate nominis insigni præditus; magna est in civibus gloria; vir est omnis ætatis ac memoriæ clarissimus; est in eo viro laus virtutis maxima; fama fertur in primis; maximum hujus in his regionibus nomen est, hujus viri clarissima virtus est et insignis ad posteros. Cf. [Celeber], [Altus]. 2. Rem clariorem reddere, rendre une chose plus claire, plus intelligible. Claram spectatamque facere; nobilitatem rebus dare; rei dignitatem facere, addere, conciliare; lucem rebus dare, splendorem afferre, illustrare rem, in bono lumine collocare. Cf. [Illustro]. 3. Res clara est, la chose est claire, évidente. Res ipsa se aperit; præsentior jam res est, quam ut ignorari possit; liquida res est et in medio posita. In luce res est. Cf. [Manifestus]. Usus: 1. Claris et illustribus exemplis usus sum. Clara hæc sunt, non immoror. Clara jam luce, pendant le jour. 2. Insignis, illustre, distingué. Vir clarus et nobilis ex doctrina. Claram mortem oppetere. Cf. [Præclarus], [Honoratus], [Celeber].
CLASSĬĀRĬUS, a, um, Soldat de marine, marin. * Usus: Classiarius miles.
CLASSĬCUS, a, um, Citoyen de la première classe.
CLASSĬCUM, i, n. Trompette guerrière. Syn. Sonus tubarum. Usus: Advocare ad concionem, silentium facere classico, sonner l’assemblée. Canere, concinere classicum, donner le signal du combat.
CLASSIS, is, f. Flotte. Syn. Naves, navium multitudo. Epith. Bella, bene magna et ornata, præclara in speciem, sed inops et infirma propter dissimilitudinem propugnatorum atque remigum, pulcherrima. Usus: 1. Classem ædificare, ornare, apparare, comparare, instruere, équiper une flotte. Classem deprimere, frangere, demergere, détruire, couler bas une flotte. 2. Ordo civium, et distributio pro modo census, une des six classes dans lesquelles était réparti le peuple romain. Tributim et centuriatim describere ordines, ætates, classes. Cf. [Navis]. Classis Præfectus. Cf. [Præfectus].
CLATHRI, ōrum, m. pl. Grille, barreaux.
CLAUDĬCĀTĬO, ōnis, f. Action de boiter, démarche de boiteux. Epith. Deformis. Usus: Apparet in eo claudicatio non deformis.
CLAUDĬCO, as, are, n. Boiter. Syn. Altero pede nuto. Usus: 1. Num claudicat vir bonus? 2. Transl. Titubo, vacillo, debilis, infirmus sum, chanceler, être défectueux, imparfait. Claudicat hæc oratio. Claudicat amicitia nostra, vacillat et titubat. Claudicat in officio. Etiam summa felicitas semper ex parte aliqua claudicat.
CLAUDO, is, clausi, clausum, ere, a. Fermer. Syn. Obstruo, oppilo, obturo, intercludo, comprimo. Phras. Urbs clausa est, la ville est fermée. Fores portarum objectæ sunt; claustra urbis objecta sunt; obseptum est in urbem iter; interclusa ad urbem via est. Urbs nemini patet; non patet ad urbem aditus. Cf. [Aditus]. Usus: Alicui exitum, viam, transitum; fugam hosti claudere. Consilia sua clausa habere. Claudere aures optimis consiliis. Ejus consuetudinem mihi adhuc meus pudor clausit. Mare clausum nuntios moratur. Nullius domus satis clausa tuæ libidini. Cf. [Includo].