CLĀMOR, ōris, m. Cri, clameur. Syn. Vociferatio. Epith. Acutissimus, cœlestis, concionalis, incredibilis, infestus atque inimicus populi, magnus, major, maximus, par, profundus. Clamores gladiatorii, magni, majores, maximi. Usus: 1. Clamorem movere, excitare, exciter les clameurs. Clamorem edere, tollere, extollere, profundere, jeter, pousser des cris. Clamorem reddere, répondre aux clameurs. Clamorem proximis tradere, transmettre le cri (de guerre) à ses voisins. Clamorem arctare. Clamore facto, sublato. 2. Acclamatio, admurmuratio, acclamations. Hæc sunt, quæ clamores et admirationem in oratione efficiunt. Cf. [Clamo].
CLĀMŌSUS, a, um, Criard.
CLANCŬLUM, A la dérobée, en cachette. Syn. Clam. Usus: Hæc clanculum dicta sunto. Cf. [Clam].
CLANDESTĪNUS, a, um, Qui se fait en cachette, clandestin. Syn. Occultus. Usus: Clandestinum scelus. Clandestina cum hoste colloquia miscere. Cf. [Occultus].
CLANGOR, ōris, m. Son de la trompette. Syn. Tubarum cantus, vox aquilæ, et aliarum avium. Epith. Tremulus, vastus.
CLĀRĒ, Clairement, nettement. Syn. Clara voce, explicate, plane, aperte, dilucide, enodate, manifeste. Usus: Clare gemuit. Semper id periculum clarius apparet.
CLĀRĔO, es, ui, ere, n. Briller; être illustre. Syn. Emico.
CLĀRĬGĀTĬO, ōnis, f. Action de réclamer solennellement une satisfaction. Syn. Belli denuntiatio.
CLĀRĬSŎNUS, a, um, Clair, retentissant. Syn. Clare sonans, canorus.
CLĀRĬTAS, ātis, f. Illustration, célébrité. Syn. Splendor nominis, fortunæ, gloriæ nobilitas. Usus: Claritatem nominis aucupari, assequi, admittere. Claritas vocis. Cf. [Splendor].