COLLECTĬO, ōnis, f. Réunion. Syn. Congregatio. Usus: Eorum membrorum collegio dispersa celeritatem insequendi retardavit.
COLLECTĬTĬUS, a, um, Réuni de côté et d’autre, rassemblé à la hâte. Syn. Recens collectus, tumultuarius. Usus: Cum tirone et collectio exercitu figna contulit.
COLLĒGA, æ, m. Collègue. Syn. Qui ejus cum altero officii est et potestatis. Epith. Custos et vindex cupiditatis, cupidus provinciæ, immanis et impurus, non indisertus, perhonorificus in aliquem et partium studiosus, ac defensor bonorum, studiosus alicujus. Usus: Habuit collegam in prætura Sophoclem.
COLLĒGĬUM, ii, n. Association, corps, compagnie, collége. Syn. Conventus, sodalitas, cœtus, ut Sacerdotum, opificum &c. Epith. Amplissimum, decemvirale, desperatum, frequens, maximum, prætorium, totum. Collegia innumerabilia, nova, vetera. Usus: Pontificum, tribunorum, sacerdotum, amplissimum collegium. Aliquem in collegium adoptare. Nullum concilium, societas, consilium commune, collegium superest.
COLLĬBET, libuit vel lĭbĭtum est, ere, imp. Il plaît, il prend fantaisie. Syn. Libet. Usus: Simul ac mihi collibitum fuerit, adero. Cf. [Libet].
COLLĬDO, is, lisi, lisum, ere, a. Frapper, heurter contre, briser. Syn. Frango, contero. Usus: Humor facile comprimi ac collidi potest, le moindre choc divise l’eau.
COLLĬGĀTĬO, ōnis, f. Attache, lien. Syn. Vinculum, connexio. Epith. Arctior, naturalis. Usus: Colligationem omnium causarum animo perspicere. Arctior colligatio est propinquorum. Cf. [Necto].
1. COLLĬGO, as, avi, atum, are, a. Lier ensemble, enchaîner. Syn. Necto, connecto, constringo, ligo, vincio. )( Dissolvo. Usus: Corpora naturalibus vinculis colligata. Colligatæ inter se et aptæ virtutes; virtutes cognatione quadam inter se continentur. Cf. [Cohæreo], [Necto].
2. COLLĬGO, is, ēgi, ectum, ere, a. Rassembler, réunir. Syn. Cogo, congrego, in unum conjicio cumulum, in unum redigo. Adv. Colligere acute crimina, aliquando se, amice, benevole, breviter, commodius animo, copiose sententias, diligentius, divinitus omnia, eleganter, exquisitius, facete, memoriter, modice benevolentiam, præclare, propemodum rhetorice sententias, ridicule, singulatim ac diu, tenuiter argumenta voluntatis, undique, omnes copias, undique omnes perditos. Phras. 1. Quantum potuit hominum, collegit, il a réuni le plus d’hommes qu’il a pu. Magnam ex agrestibus manum effecit; magnam hominum multitudinem coegit, contraxit, in unum locum compulit, ad belli societatem convocavit, ex agris oppidisque congregavit; manum fecit, copias paravit non contemnendas; omnem ætatem militarem excivit; lecta armatorum manus et ad signa convocata. 2. Collegi me tandem ex pavore, je me suis enfin remis de ma frayeur. Respiravi, recreavi me a præteritis molestiis, recepi me ex illo terrore; animos collegi tantæ rei cogitatione confusos; collegi me tandem, et rationi et consilio locum dedi; redii tandem ad me; animum a timore recepi; animus mihi rediit; animum ex mœrore refeci; animum tandem ad me advocavi. Abduxi a mœrore animum; a molestiis avocavi animum et cogitationem. Cf. [Respiro]. Usus: 1. Exercitum ex agris collegi. Argumenta multa in unum collegi. Res undique collectæ et comportatæ; lecti fructus, spolia, flores. 2. Aucupor, acquiro, comparo, amasser, acquérir, contracter. Benevolentiam civium assentatione; ex labore magno gratiam et dignitatem colligere. Eo facto invidiam sibi collegit. 3. Animum resumo, reprendre courage, se remettre. Tu te collige. Quid esi autem seipsum colligere, nisi dissipatas animi partes rursus in suum locum cogere. 4. Concludo, comprendre, conclure. Ex eo colligere potes, quam te amem. Hinc bene colligitur; recte conficitur etc. 5. Vasa colligere; plier bagage, lever le camp, décamper.
COLLĪNĔO, as, avi, atum, are, a. et n. Viser un but, diriger en visant. Syn. Dirigo, propositum assequor (Vulgo: Scopum tango, album tango.) Usus: Collinees, oportet, quo propositum assequaris. Quis tota die jaculans, non aliquando collineat? Collineare hastam aliquo, vel sagittam.