COLLIS, ĭs, m. Colline, coteau. Syn. Mons, clivus. Epith. Colles excelsi, nitidissimi, viridissimi, deserti. Phras. Editus in saltu collis, aditu arduus impedito agmini, expedite haud difficilis, colline boisée. Collis in modum metæ, in acutum cacumen a fundo satis lato fastigiatus; collis leniter ab infimo acclivis; collis ex omni parte circumcisus; tumulus paulo editior; collis clementer et molliter assurgens; intercisus vallibus collis leniter editus. Cf. [Mons].

COLLŌCĀTĬO, ōnis, f. Arrangement, disposition. Syn. Dispositio. Usus: 1. Collocationis est componere et sternere verba, ut ne asper eorum concursus, ne hiulcus, sed quasi coagmentatus sit. 2. Collocatio filiæ, établissement, mariage (d’une fille).

COLLŎCO, as, avi, atum, are, a. Mettre, placer; disposer, arranger. Syn. Loco, dispono, pono, statuo, accommodo. Adv. Aptissime inter se, bene, bene pretia apud aliquem et munera, diligenter res electas, diligenter verba, longe se ab, melius pecuniam, mirifice, palam se in vita meretricia, penitus legiones in hibernis, propalam signa, recte, uspiam in sollicitudinem. Usus: 1. Domicilium in aliquo loco; suo quidvis loco collocare. Legiones in cervicibus nostris collocavit. In tuto eum collocavi. Insidias alicui collocare. 2. Cum fructu aliquid impendo, aut secus, Beneficium bene apud hunc hominem, collocabis. Male apud illum beneficium collocasti. 3. Nuptum do filiam, établir, marier (une femme). Collocare alicui filiam, in matrimonium filiam collocare. Cf. [Nubo].

COLLŎCŪTĬO, ōnis, f. Entretien. Syn. Colloquium, sermo. Epith. Familiarissima cum aliquo. Usus: In familiarem collocutionem venire cum aliquo.

COLLŎQUĬUM, ii, n. Entretien. Syn. Collocutio, sermo, congressus, dialogus, sermonis communicatio. Epith. Non incommodum, clandestinum. Usus: Rerum leviorum colloquia. Hostium duces ad colloquium evocavit. Venere illi in congressum et colloquium. Clandestina cum hostibus colloquia habere, facere. Colloquium amicorum absentium; litteræ, lettre, correspondance. Cf. [Alloquor].

COLLŎQUOR, eris, lŏcūtus sum, loqui, d. S’entretenir. Syn. Cum aliquo sermonem habeo, vel confero; communico, colloquium facio. Adv. Postremum cum aliquo, quam sæpissime per litteras, secreto. Phras. Velim sæpissime tecum colloqui, je voudrais souvent m’entretenir avec vous. Verbis agere tecum; in colloquium tecum venire persæpe cuperem; nihil malim, quam tecum frequentissime sermonem sociare, conferre, multum sermonis invicem consumere; jucundum mihi esset, verba inter nos commeare; sermones cædere, orationem tecum habere; sermones conserere. Velim tecum congredi sæpissime; collocutionem habere; colloquia serere, confabulari, conferre; volupe esset horas quam plurimas suavissimo sermone consumere. In collocutionem venire tecum opto; aditum sermonis habere cuperem; nihil exoptatius evenire posset, quam si loquendi tecum, si sermonis copiam et potestatem faceres amplissimam. Velim loquendi mihi locum dares frequentissime. Utinam mihi aditus esset ad te sæpissime! sermonis communicatione, quæ tecum mihi esse solet suavissima, ægerrime careo. Jungeres, utinam! misceres sermones mecum sæpius! Vereor, ne me a congressione frequentiori prohibeas. Utinam frequentius inter nos fieret sermonis commercium! Usus: Velim sæpissime mecum per litteras colloquare, je voudrais que vous m’écrivissiez souvent. Inter nos colloquimur de eo negotio. Cf. [Sermo], [Loquor].

COLLŪCĔO, es, luxi, ere, n. Briller, jeter un grand éclat, resplendir. Syn. Luceo. Adv. Late, longe. Usus: Omnia tuis furtis collucent. Fulgore auri collucet et illustratur templum. Mare a sole collucet. Cf. [Luceo].

COLLŪDO, is, lusi, lusum, ere, n. Jouer avec; être de connivence. Syn. Cum aliquo ludo; clandestina consilia cum altero confero. Usus: Cum hoste collusisse compertus est.

COLLUM, i, n. Cou. Syn. Cervici subjecta pars; cervix, cervices. Epith. Procerum et tenue. Usus: In collum alicui invadere, se jeter au cou de qqn. Homini collum in laqueum inserenti subveni, j’ai secouru cet homme qui se pendait. Collo et cervicibus sustinere pœnam temeritatis, porter les peines de sa témérité. Collum hominis secuit, il coupa le cou de cet homme. Collum, jugulum pro tua salute præbui, j’ai offert ma vie pour vous.

COLLŪSĬO, ōnis, f. Connivence, concert coupable. Syn. Dissimulatio in rebus agendis, tacita conspiratio. Usus: Hominum nequissima collusio. Cf. [Conjuratio].