1. COMBĬBO, is, bĭbi, bĭbĭtum, ere, a. Absorber, boire. Syn. Bibo, haurio. Usus: Infici debet his artibus puer, quas si combiberit, ad majora erit paratior. Colorem combibit lana, la laine s’imbibe de couleur.
2. COMBĬBO, ōnis, m. Compagnon de bouteille. Syn. Compotor.
COMBŪRO, is, bussi, bustum, ere, a. Brûler complètement. Syn. Uro, cremo, inflammo, incendo, exuro. Phras. Domus combusta est, la maison fut complètement brûlée. Domus repentino incendio deflagravit, conflagravit; igni absumpta, concremata est; in cineres redacta, igne deusta est; incendio deleta, confecta est; incendio hausta, consumpta est; resedit in cineres. Domus repentino incendio exarsit et ad cineres rediit; in cineres redacta est. Cf. [Ardeo], [Concremo], [Incendium], [Incendo], [Flamma]. Usus: Vivus combustus est; cadaver infelicibus lignis semiustulatum.
CŎMĔDO, edis vel es, edit vel est, ēdiēsum vel estum, edere vel esse, a. Manger. Syn. Edo, cibum capio, cibum sumo. Phras. Comede sobrie, mangez sobrement. Tantum cibi potionisque adhibeatur, ut reficiantur vires, non opprimantur. Cibi potionisque desiderio naturali, non voluptate modus finiatur. Cibo famem depelle, non ventrem distendito. Firmandæ cibo vires, non onerandæ. Accumbe, cœna, epulare, vescere apparate et opipare, dum cibus adversus famem sit, non ad voluptatem inflammandam. Cf. [Abstinentia]. Usus: 1. Muscæ te comedent. 2. Prodigo, rapio, manger, dissiper (son bien). Rem suam familiarem omnem comedit, devoravit. Ego te jacente tua bona comedam? Quis tuos nummos comedit? Cf. [Edo], Cibum capio.
CŎMES, ĭtis, m. Compagnon. Syn. Sectator, assectator, assecla, socius, deductor. Epith. Carus atque jucundus, idoneus, importunissimus, mercenarius, mirificus, non molestus. Comites extremi, nequissimi, veteres. Usus: Fuisti mihi comes atque socius honoris et calamitatis. Comitem se alicui præbere, adjungere. Comes furoris. Voluptatum extrema comes est saltatio.
CŌMESSĀBUNDUS, a, um, Qui fait la débauche. Usus: Temulento cum agmine comessabundus incessit. Cf. [Vorax].
CŌMESSĀTĬO, ōnis, f. Débauche. Syn. Intempestivum convivium, præsertim nocturnum. Usus: Totus ille Antonianæ comessationis chorus. Cf. [Convivium], [Gula], [Bibo].
CŌMESSĀTOR, ōris, m. Débauché, glouton. Syn. Intempestivis conviviis indulgens, abdomini natus.
CŌMESSOR, aris, atus sum, ari, d. Se livrer aux plaisirs de la table. Syn. Intempestivis conviviis indulgeo. Phras. Intempestivis conviviis dies pariter noctesque consumo; liberalius vino ciboque corpus onero; ventrem cibo potuque distendo. Omnem mihi in cibo modum, omne judicium, omnem prope rationem gula eripit; mihi vivere tuburcinari est. Quotidiana agito convivia. Cf. [Gula].
CŎMĒTĒS, æ, m. Comète. Syn. Stella crinita; crinita siderum flamma; ardentes cœlo faces. Adv. Cometæ tremuli, magnarum calamitatum prænuntii. Usus: Cometæ magnarum calamitatum prænuntii.