CŌMĬCE, Comiquement, d’une manière comique. Syn. More comico. Usus: Tragica comice tractat.
CŌMĬCUS, i, m. Comédien. Usus: Comicus ex artificio comico spectatur, le comédien est admiré à cause de son talent.
CŌMĬNUS, De près. Syn. Propius, de propinquo loco. )( Eminus. Usus: Cum hoste cominus pugnare. Cominus accedito.
CŌMIS, e, gen. com. Doux, affable, bienveillant. Syn. Humanus, suavis, commodus, facilis, benignus, comitate præditus, præcellens. )( Inhumanus. Phras. Comis una et gravis, tout à la fois doux et sérieux. Comitatem cum gravitate conjungit; gravitatem comitate condit; gravitati comitatem aspergit. Usus: Lælio quis comior, modestior, simplicior? Comis erga omnes. Cf. [Humanus], [Urbanus], [Condimentum].
CŌMĬTAS, ātis, f. Douceur, bonté. Syn. Facilitas, benignitas. )( Severitas, gravitas. Epith. Jucunda, multa, singularis, summa. Usus: Comitas affabilitasque sermonis maxime conciliat animos hominum. In illo summa gravitas cum summa comitate conjungitur. Cf. [Comis], [Humanitas], [Facilis].
CŎMĬTĀTŬS, ūs, m. Cortége, suite, compagnie. Syn. Comitum multitudo, cœtus, numerus, chorus, caterva. Epith. Familiaris, improbissimus flagitiosissimusque, maximus ornatissimusque, muliebris et delicatus ancillarum puerorumque, multus magnusque, optimus beatissimusque, pulcherrimus, regius, turpissimus. Phras. Comitatum habet amplum, il a un long cortége. Ingens circumfusa turba ejus lateri est; comitatu septus, vallatus, stipatus ingenti est; ingenti clientum corona cinctus est; septus corona militum est; multi eum deducunt, assectantur; multi se comites adjungunt; lateri adhærent Cf. [Comitor]. Usus: Legatus cum magno comitatu ingrediebatur. Regem cum toto comitatu hospitio recepit.
CŌMĬTER, Avec douceur, bienveillance. Syn. Humaniter, humane, benigne. Usus: Salutare benigne, comiter appellare singulos.
CŎMĬTĬA, ōrum, n. pl. Comices, assemblées du peuple romain. Syn. Conventus populi, commune consilium omnium ordinum ad creandos magistratus, ferendas leges et alia cum populo agenda. Usus: Consul edicit comitia, habet, gerit, obit; differuntur, extrahuntur comitia; sæpe largitione inquinantur, corrumpuntur.
CŎMĬTĬĀLIS, e, gen. com. Relatif aux comices. Syn. Ad comitia pertinens. Usus: 1. Mensis, dies comitialis. 2. Morbus comitialis, épilepsie, mal caduc.
CŎMĬTĬUM, ii, n. Comitium, lieu où se tenaient les comices. Syn. Locus, in quo comitia habentur. Usus: Comitium armatis obsidere.