COMMĔRĔO, es, ui, ĭtum, ere, a. Mériter. Syn. Mereor. Usus: Quid de me commeruisti? Cf. [Mereor].
COMMĒTĬOR, iris, mensus sum, iri, d. Mesurer. Syn. Metior. Usus: Oportet tempus cum negotio commetiri. Cf. [Metior].
COMMĬGRO, as, avi, atum, are, n. Passer d’un lieu dans un autre, aller s’établir. Syn. Migro, domicilium muto, eo, redeo. Usus: In aliam domum commigrat. Cf. [Migro].
COMMĪLĬTO, ōnis, m. Compagnon d’armes. Syn. In bello socius. Usus: Cæsar milites suos commilitones appellabat.
COMMĬNĀTĬO, ōnis, f. Menace. Syn. Minatio. Usus: Ne comminationibus quidem movetur. Cf. [Minor].
COMMĬNISCOR, eris, mentus sum, i, d. Inventer, imaginer. Syn. Fingo, excogito. Usus: Ne putes eum tantum scelus comminisci. Cf. [Excogito], [Fingo], [Commentor].
COMMĬNŬO, is, ui, ūtum, ere, a. Briser, broyer, affaiblir. Syn. Minuo, frango, deturbo, affligo, dissipo. Usus: Hostem comminuere, écraser un ennemi. Spiritus alicujus, arrogantiam, audaciam frangere et comminuere. Opes luxu; vires ingenii desidia; rem familiarem convivando comminuit, pessumdedit.
COMMISCĔO, es, cui, xtum vel stum, ere, a. Mêler avec. Syn. Misceo, permisceo, Usus: Nunquam sapientia cum temeritate commiscetur. Animum meum cum tuo commiscui. (Vulg. Unanimes sumus, nous sommes tout à fait du même avis). Consilium meum cum tuo, res meas cum tuis commiscui. Cf. [Misceo].
COMMĬSĔRĀTĬO, ōnis, f. Action d’exciter la compassion. Syn. Miseratio, misericordia. Usus: Commiserationem brevem esse oportet. Cf. [Misericordia], [Commiseror].