COMMŪNĬTER, En commun, ensemble. Syn. Promiscue. )( Proprie, separatim. Usus: Res cum aliis communiter gestæ; communiter alias tibi Arpinates commendavi, nunc peculiariter Caium. Aliquid cum alio communiter possidere. Communiter inter nos consulemus, nous nous protégerons mutuellement. Cf. [Simul]. (Communiter hoc fit, vulgare est), cela se fait communément. Latine: Plerumque fit, contingit fere. Cf. [Fere].
COMMURMŬROR, aris, atus sum, ari, d. Murmurer ensemble, sourdement. Usus: Nescio, quid secum commurmuratus est.
COMMŪTĀBĬLIS, e, gen. com. Changeant, sujet au changement. Syn. Mutabilis, inconstans. Usus: Assentatoris animus varius, commutabilis, multiplex. Cf. [Varius].
COMMŪTĀTĬO, ōnis, f. Mutation, changement; révolution. Syn. Mutatio, conversio, vicissitudo. Epith. Misera, varia. Commutationes annuæ, aptæ ad maturitatem frugum, et ad temperationem, civiles. Usus: Brevi tempore magna fit morum voluntatumque commutatio.
COMMŪTO, as, avi, atum, are, a. Changer. Syn. Muto, converto, commutationem affero. Usus: Maline hoc nihil est, si Religionem pecunia, jura omnia cum quæstu, leve compendium fraude maxima commutent? Vitam morte commutavit. Commutavit se animo. Fabulam, sententiam, ordinem commutare. Cf. [Muto].
CŎMO, is, compsi, comptum, ere, a. Arranger, disposer (les cheveux). * Syn. Orno, compono. Usus: Mulieres dum comuntur, annus est. Cf. [Orno].
CŌMŒDĬA, æ, f. Comédie. Syn. Fabula, comicorum ars. Epith. Antiqua, vetus. Usus: Quo genere jocandi eleganti, urbano, ingenioso, faceto Plautus et antiqua comœdia referta est.
CŌMŒDUS, i, m. Comédien. Usus: Sæpe comœdum in tragœdiis placere vidimus.
COMPACTĬO, ōnis, f. Assemblage, liaison. Syn. Coagmentatio. Usus: Compactione membrorum valida.
COMPACTO, D’après une convention, de concert. Syn. Consulto, ex composito. Usus: Non committendum, ut compacto prohibiti videamur.