COMPASCO, is, āvi, pastum, ere, a. Faire paître en commun. Usus: Jus est compascere, nous avons le droit de vaine pâture.
COMPASCŬUS, a, um, Qui concerne la vaine pâture. Usus: Ubi ager compascuus est, jus est compascere.
COMPĔDES, um, f. pl. Entraves, liens; chaînes. Syn. Soleæ ligneæ, quibus pedes captivorum constringi solent. Usus: Compedes alicui imponere, indere, induere, impingere. In compedibus custodire, habere, retinere aliquem. Cf. [Carcer], [Captivus].
COMPELLĀTĬO, ōnis, f. Apostrophe, interpellation. Syn. Appellatio. Epith. Crebræ, vel potius quotidianæ, præclaræ in laudatione. Usus: Edicto Ciceronem compellavit, cum ipse quotidianas compellationes non ferens urbe abiret.
COMPELLO, as, avi, atum, are, a. Appeler, interpeller, apostropher. Syn. Appello, nomine alloquor. Adv. Nominatim, vicissim aliquos. Usus: 1. Amice, honore magno, nominatim me compellavit. 2. In judicium voco, attaquer en justice, accuser. Lege, edicto aliquem apud populum compellare. Cf. [Voco], [Appello].
COMPELLO, is, pŭli, pulsum, ere, a. Pousser, forcer; rassembler. Syn. Cogo, congrego, impello. )( Dispello. Usus: Aliquem ad mortem, ad graves angustias compellere. Cf. [Cogo], [Pello].
COMPENDĬĀRĬUS, a, um, Abrégé. Syn. Brevis. Usus: Est hæc brevis et compendiaria via ad gloriam. Notis compendiariis uti. (Vulg. Abbreviare, abréger).
COMPENDĬUM, ii, n. Gain produit par l’épargne, profit, avantage; abréviation. Syn. Utilitas, quæstus, lucrum, puta viæ, pecuniæ, operæ, temporis. )( Dispendium. Usus: Nihil agit compendii sui causa. Mercatores in quæstu et compendio versantur. Avaritia et egestas multos ad turpe compendium commovet. Magnum compendium facere. Cf. [Lucrum], [Quæstus], [Utilis].
COMPENSĀTĬO, ōnis, f. Compensation, équilibre, échange. Syn. Comparatio, præmium, merces, remuneratio. Usus: Vitæ incommoda sapiens commodorum compensatione lenit. Compensatione uti.