CONCĂLĔFĂCĬO, is, fēci, factum, ero, a. Échauffer entièrement. Usus: Eum nos sermonibus concalefecimus.
CONCĂLESCO, is, ui, ere, n. Être très-chaud. Syn. Concalefio, concaleo.
CONCALLESCO, is, ere, n. S’endurcir. Syn. Concalleo. Usus: Quorum manus opere, animus usu concalluit.
CONCĂVUS, a, um, Concave, creux. Syn. Cavus. Usus: Speluncarum concavæ altitudines.
CONCĒDO, is, cessi, cessum, ere, a. et n. Accorder, faire une concession, permettre. Syn. Annuo, copiam facio, potestatem facio, permitto. Adv. Commodius, facete adversario, facile, honeste, libenter, multum perturbationi, necessario, minus honeste, prorsus beneficia, recte. Usus: 1. Sepulturæ locum alicui concedere. Primum illi locum concessit. Toto capite annuit, et postulata concessit. 2. Do, tribuo, largior, facile patior, potestatem do, defero; summa voluntate, et animi æquitate fero, causæ nihil dico, quin etc. Date hoc, ac concedite pudori meo. Date hoc precibus, vel dolori, concedite. 3. Ignosco, condono, pardonner. Sæpe liberum peccata parentum virtuti et misericordiæ conceduntur. Cupio mihi hunc reum concedi. 4. Abeo, eo, s’en aller, se retirer d’un lieu. Ab eorum oculis aliquo concessit. Apes in alvearium concessere; concessum est in conditiones, ut ... on arrêta pour conditions que.... 5. Cedo, le céder, être inférieur. Magistro suo de arte nihil concedit. Nemini concedo in tuenda patriæ salute. 6. Morior, sortir ite la vie, mourir. Fato, vel naturæ concedere. Cf. [Permitto], [Do].
CONCĔLĔBRO, as, avi, atum, are, a. Fréquenter; honorer par des réunions. Syn. Celebro, frequento. Adv. Passim, tributim convivia. Usus: Convivia concelebrantur. Cf. [Celebro].
CONCENTĬO, ōnis, f. Chant en chœur, concert. Syn. Concentus.
CONCENTŪRĬO, as, are, a. Assembler par centuries; arranger, ourdir. Usus: Fraudes in corde concenturiare.
CONCENTŬS, ūs, m. Accord de voix, concert; accord, harmonie, union. Syn. Concentio. Epith. Major et melior, tantus, varii. Usus: 1. Concentus avium. 2. Transl. Concentus virtutum, doctrinarum. Concentum efficere. Cf. [Musica], [Cano].
CONCEPTĬO, ōnis, f. Action de concevoir; rédaction. Syn. Conceptus. Usus: Mulæ conceptio contra naturam est. Conceptio judiciorum.