CONCORDO, as, avi, atum, are, n. Être d’accord, de même avis. Syn. Congruo, consentio, idem sentio, cum aliquo sentio, concino. )( Dissentio. Phras. Dicta factaque ejus mire consentiunt ac concordant, ses paroles sont parfaitement d’accord avec ses actions. Dicta factaque belle inter se consentiunt ac concinunt; dictis facta mirifice respondent; facta cum dictis mirum quam cohærent; a verbis facta non abhorrent, abludunt. Facta verbis sunt consentanea; a dictis facta non aliena sunt; verbis facta egregie congruunt; verbis cum factis bellissime constat. Cf. [Congruo], [Consentio], [Conformo]. Usus: Opiniones, ac judicia concordant.
CONCORS, ordis, gen. omn. Qui est d’accord, qui s’accorde, harmonieux. Syn. Consentiens, conjunctus. )( Discors. Usus: Concordes sunt, quorum sensus in aliqua re congruunt. Senatus Principi concors. Moderatus et concors civitatis status. Mundus ipse se concordi quadam amicitia et caritate complectitur.
CONCRĒDO, is, credĭdi, credĭtum, ere, a. Confier. Syn. Credo, commendo, committo. Usus: Alicui rem suam, aliquem in custodiam alterius concredere. Cf. [Committo], [Credo], [Commendo].
CONCRĔMO, as, avi, atum, are, a. Brûler entièrement. Syn. Exuro, comburo. Usus: Igni concremare. Cf. [Comburo].
CONCRĔPO, as, pŭi, pĭtum, are, n. Faire du bruit, retentir avec force. Syn. Perstrepo. Usus: Scabella concrepant, aulæum tollitur. Digitis concrepare.
CONCRESCO, is, crēvi, crētum, ere, n. S’accroître, se condenser. Usus: Aqua nivibus, pruinaque concrescit, l’eau se condense en frimas.
CONCRĒTĬO, ōnis, f. Agrégation, assemblage. Syn. Compositio. Usus: DEUS, mens libera, atque ab omni concretione mortali segregata. Concretionis et liquoris causas investigare.
CONCRĒTUS, a, um, Formé de diverses parties. Syn. Mixtum, conflatum, compositum, quasi conglutinatum, coagmentatum, copulatum, fictum. Usus: Corpus ex elementis concretum, le corps composé de plusieurs éléments. Cœlum grave et concretum, air condensé, épais. In animis nihil mixtum est, nihil concretum. Animal ex nefariis stupris; ex civili cruore, ex flagitiorum impunitate concretum, ce monstre, assemblage des forfaits les pius odieux.
CONCŬBĪNA, æ, f. Concubine. Syn. Amica, pellex. Usus: In concubinæ locum uxorem ducere.