CONFORMO, as, avi, atum, are, a. Former, façonner, arranger. Syn. Compono, fingo, effingo, figuro, formo, informo. Phras. 1. Conformare se ad ejus voluntatem studet, il cherche à se plier aux vues de cet homme. Ad nutum, voluntatem fingere; suas voluntates ad alienum nutum componere; ejus voluntatibus, studiis obsequi; suam ad alienam voluntatem adjungere, accommodare. Se ad nutum ejus flectere; ejus voluntatem suam ducere; se suaque fingere, et dirigere ex aliena voluntate; totum se ad ejus voluntatem convertere; ejus voluntati morem gerere, obtemperare; cum ejus voluntate congruere, consentire; suam ad ejus voluntatem aggregare; pendere ex ejus consilio ac voluntate; sua consilia ac rationes omnes ex ejus præscripto moderari. Cf. [Accommodo]. 2. Totum se divinæ voluntati conformavit, il s’est conformé entièrement à la volonté de DIEU. Suam ad Divini Numinis voluntatem aggregravit, in DEI voluntate placidissime acquievit; totum se ad exequendam Numinis voluntatem contulit; arbitrii sui jus omne, in jus arbitriumque Numinis transtulit; a divina voluntate ne latum quidem unguem discessit; ad omnia Divinæ de se mentis consilia promptus descendit; Divinæ de se voluntatis rationem duxit unice; Divinæ se voluntati totum permisit. 3. Ad Magistri se mores conformat, il prend modèle sur la conduite de son maître. Ad magistri se mores fingit, componit; speciem quamdam ac imaginem magistri sui moribus exprimit; de magistri sui moribus mores informat suos; magistri mores imitatione exprimit; in magistri mores abit. Cf. [Imitor], [Exemplum]. Usus: Ad majora nos genuit natura et conformavit. Animum cogitatione excellentium virorum conformare. Conformare se ad voluntatem alterius. Ad illustre exemplum quoddam mores, vocem, animum conformare. Cf. [Accommodo].
CONFRĂGŌSUS, a, um, Apre, inégal, raboteux, rocailleux. Usus: Loca aspera et confragosa.
CONFRINGO, is, frēgi, fractum, ere, a. Briser, détruire. Syn. Frango, infringo. Usus: Rem, jura, consilia confringere, dissipare, consumere. Cf. [Frango].
CONFŬGĪO, is, fūgi, fūgĭtum, ere, n. Se réfugier. Syn. Perfugio; perfugium, præsidium et auxilium quæro, concurro. Adv. Levissime, privatim ad judices. Phras. Miseri omnes ad te confugiunt, tous les malheureux ont recours à vous. In fidem tuam et clientelam se conferunt, recipiunt; in æquitate tua paratissimum habent perfugium, confugium, receptum; non alius portus est, in quem mallent invehi miseri, te uno amico tecti ac beati; apud te velut arx, portus, ara miserorum; tu miserorum columen, receptaculum, adminiculum certissimum haberis. Cf. [DEI opem imploro]. Usus: Tot difficultatibus affectus, afflictus, in tuam fidem, veritatem, misericordiam confugio. Rebus meis diffidens, ad auctoritatis tuæ aram confugio.
CONFUNDO, is, fūdi, fūsum, ere, a. Mélanger; réunir, confondre. Syn. Misceo, conturbo, perturbo. )( Distinguo. Usus: Verum cum falsis confundere. Græcos cum Romanis confundere et conferre. Vis divina toto mundo confusa. Confusa et perturbata oratio. Animo, dolore confusus. (Confundere aliquem, confondre qqn, lui prouver qu’il ment. Vulg.); latine effertur hoc modo: aliquem in ruborem dare; ruborem incutere; verecundiam afferre; pudore suffundere. Cf. [Misceo], [Turbidus].
CONFUSĒ, Confusément, sans croire. Syn. Permiste, per tumultum, ac trepidationem. )( Distincte, ordinate. Usus: Loqui permiste et confuse. Cf. [Turbidus].
CONFŪSĬO, ōnis, f. Confusion, désordre. Syn. Perturbatio, permistio. Usus: Perturbatio vitæ, et magna confusio temporum, religionum, rerum omnium confusio. Conjunctio, confusioque virtutum a Philosophis distinguitur.
CONFŪTĀTĬO, ōnis, f. Réfutation, (t. de rhét.) Syn. Dissolutio, reprehensio.
CONFŪTO, as, avi, atum, are, a. Réfuter. Syn. Refello, refuto, reprehendo, diluo, coarguo, infirmo, dissolvo, redarguo, explodo, convinco, frango, ejicio, abjicio, adversaria everto, falsa esse doceo, tollo. Usus: Argumenta alicujus confutare. Audaciam hominis confutavit, confregit. Cf. [Refello].
CONGĔLO, as, avi, atum, are, a. et n. Geler. Syn. Conglacio, duresco in glaciem. Phras. Amnis congelatur, le fleuve est gelé. Amnem vis frigoris concreto gelu adstringit; amnis nive et pruina concrescit; duratus glacie amnis. Usus: Gaudebam illum otio congelasse. Cf. [Glacies].