CONGĔMĬNĀTĬO, ōnis, f. Redoublement, embrassement. Usus: Quid hoc congeminationis?
CONGĔMĬNO, as, avi, atum, are, a. Redoubler. Syn. Gemino. Usus: Omnes congeminavimus.
CONGĔMO, is, gĕmŭi, gĕmĭtum, ere, n. Gémir profondément. Syn. Gemo simul. Usus: Congemuit senatus frequens. Cf. [Gemo].
CONGĔRO, is, gessi, gestum, ere, a. Amonceler, entasser. Syn. Congrego, accumulo, comporto. )( Dissipo. Usus: 1. Pecuniam aliquo, res direptas in regnum congerere. 2. Transl. Confero. Maledicta, crimina in aliquem congerere, se répandre en injures, en calomnies contre qqn. Cf. [Congrego], [Colligo].
CONGERRO, ōnis, m. Compagnon de plaisir. Syn. Cum quo familiariter et facete confabulamur.
CONGESTĬTĬUS, a, um, De rapport, rapporté. Usus: Locus congestitius, ad jacienda fundamenta ineptus.
CONGESTŬS, ūs, m. Action d’amonceler, d’accumuler. Syn. Comportatio. Usus: Avium congestu, non humanis manibus.
CONGĬĀRĬUM, ii, n. Vase qui tient un conge; don, présent, libéralité d’un prince. Syn. Imperatoris donum a congio, mensuræ genere vini et similium sic dictum. Usus: Cæsar muneribus, monumentis, congiariis, epulis multitudinem imperitam lenierat.
CONGLĂCĬO, as, are, n. Se glacer, se congeler. Syn. Congelo, duresco. Usus: 1. Aqua frigoribus conglaciat, nive et pruina concrescit 2. Transl. Ejus consulatus consilia conglaciant, son consulat se passe dans l’inaction. Cf. [Glacies].
CONGLŎBĀTIM, En masse. Usus: Conglobatim ac confertim pugnabant.