CONGRĔGO, as, avi, atum, are, a. Rassembler, réunir. Syn. Colligo, contraho, convoco, coacervo, aggrego, cogo, conjungo, in unum locum compello. )( Dispergo, dissipo. Usus: Homines libenter se cum æqualibus congregant. Paulum in eumdem hunc numerum congregabimus. Tecum me et voluntas congregavit, et fortuna conjunxit. In unum locum congregata plebs. Cf. [Convenio], [Colligo], [Convoco].
CONGRESSĬO, ōnis, f. Fréquentation, entrevue, entretien. Syn. Congressus, colloquium, sermo. Epith. Acerba et misera, bellicosa, severa. Usus: Nemo illum aditu, congressione, sermone dignum putabat. Erat non modo familiaritate, sed congressione prohibendus. In congressionibus hominum. Familiaris congressio.
CONGRESSŬS, ūs, m. Entretien. Syn. Colloquium, conflictus. Epith. Mediocris, quotidianus. Usus: 1. Venire in alicujus congressum. Sylla cum illis ne mediocri quidem sermone et congressu conjungebatur. Credebam, pacem fore non modo sermone et disputatione, sed conspectu ipso et congressu. Cf. [Conventus]. 2. Pugna, attaque, combat. Multa ante congressum fiunt. Nulli in eo congressu periere.
CONGRŬENTER, D’une manière convenable, conformément à. Syn. Convenienter. Usus. Congruenter naturæ convenienterque vivere.
CONGRŬO, is, grui, ere, n. Se rapporter, convenir, cadrer. Syn. Convenio, consentio. Adv. Mirifice, valde, vehementer. Phras. Color iste cum luctu congruit, cette couleur va bien au deuil. Non abhorret, non abludit luctu color; belle sibi respondent luctus et color hic obscurus. Consentit, concinit hic color luctui. Usus: Cum suis moribus ac natura parum congruere. Sententia mea congruit cum judicio senatus. Dicta factis congruunt. Oratio, sententia discrepans, verbis congruens. Cf. [Consentio], [Concino], [Convenio], [Similis]. )( Discrepo, repugno, dissentio, dissideo.
CŎNISCO, as, are, n. Heurter de la tête. Syn. Arieto, fronte concurro. Usus: Caput opponis, cum eo coniscans, tu te jettes sur lui, la tête en avant, comme un bélier.
CONJECTĬO, ōnis, f. Action de jeter, de lancer. Syn. Conjectura, conjectus. Usus: 1. Conjectione telorum hostis fusus est. 2. Transl. Conjecture. Conjectionem somniorum ita definit. Cf. [Divinatio].
CONJECTO, as, avi, atum, are, a. Conjecturer. Usus: Eventu aliquid conjectare. Quid dicam, aut quid conjectem, nescio, je ne sais que dire, ni que penser. Cf. [Conjicio].
CONJECTOR, oris, m. Devin. Syn. Interpres somniorum, portentorum, vates. Usus: Conjector somniorum, interprète des songes. Vaticinationes et responsiones aruspicum, conjectorum.