CONSPĪRO, as, avi, atum, are, n. S’accorder, conspirer au même but. Syn. Consentio, conjuro. Usus: 1. Mirabiliter omnium ordinum consensus ad liberandam rempublicam conspiravit. Omnes ad dignitatem tuam defendendam conspirasse videntur. 2. Conjuro, conjurer, comploter. Mirum, ni senes vicini in unum nidum conspiraverint. Cf. [Consentio], [Concors].
CONSPONSOR, ōris, m. Qui est caution avec d’autres. Syn. Qui cum alio spondet. Usus: Communicabo rem cum consponsore tuo.
CONSPŬO, is, ui, ūtum, ere, a. Souiller d’un crachat, conspuer. Usus: Ab omnibus derisus, atque consputus.
CONSPŪTO, as, avi, atum, are, a. Conspuer. Syn. Sputo aliquem fœdo. Usus: Clodiani nostros consputarunt.
CONSTĂBĬLĬO, is, īvi, ītum, ire, a. Établir solidement, fortifier. Syn. Stabilem et firmum reddo. Usus: Rem suam constabilire.
CONSTANS, antis, omn. gen. Solide, ferme, résolu. Syn. Firmus, stabilis, gravis, perpetuus, æquabilis, moderatus, constantia præditus. )( Levis, inconstans, mobilis. Phras. Animo est gravi et constanti, il a un caractère grave et résolu. Animo est firmo, stabili, immutabili, minime levi, non fluxo, non variabili; animo minime fluctuat, vacillat, claudicat, labitur; nihil in illo levitatis inest, aut inconstantiæ; nunquam ille discedit a seipso. Nullam in illo animi infirmitatem, nullam consilii mentisque mutabilitatem deprehendas; certum est illi constantiam tueri in sententia; seipsum ab omni perturbatione invictum præstare; animi æquitatem, præsentiam ubique præ se ferre; constantia, animi firmitate est egregia; propositi tenax constantiam in instituto retinet, servat; ad res gerendas constantiam affert, adhibet singularem; abunde constantis animi est; nihil ex pristina voluntate mutat; eadem constantia et florente, et sinistro rerum statu est; consiliis ad exitum perducendis animo præsenti est. Cf. [Constantia]. Usus: Fortis animi est et constantis, non perturbari rebus adversis. Constans et perpetua vitæ ratio. Rumores afferuntur, iique satis constantes. Firmus, stabilis, constans amicus. Constans lunæ motus. Cf. [Fortis].
CONSTANTER, Constamment; avec persévérance, fermeté. Syn. Fortiter, æqualiter, perpetuo. )( Inconstanter. Usus: Constanter et libere me gessi. Constanter et perpetuo placebit hoc consilium.
CONSTANTĬA, æ, f. Constance, fermeté. Syn. Firmitas, stabilitas, gravitas, æqualitas, perseverantia, firmitas animi, firmum consilium, constans et perpetua vitæ ratio. )( Inconstantia. Epith. Admirabilis, incredibilis, conveniens et conjuncta, diuturna animi, humana, magna, perpetua, placida et quieta, singularis, summa. Phras. 1. Novi tuam constantiam, je connais votre fermeté. Nosco animi tui firmitatem, firmitudinem; scio, te in sententia constare, præstare semper solitum; nec de gradu dejici, dimoveri; nec de sententia depelli posse; scio, te in eodem consiliorum tenore obstinatum, perstiturum firmiter; nihil de pristina sententia mutaturum; quam æquali semper tenore sis, novi; scio, quam non varius sis in causa; quam firmitudinem animi obtineas; quam constanter in sententia permaneas; quam nulla vi labefactari constantia tua possit. 2. Egregia constantia mihi esse videtur, sa constance me semble remarquable. Is mihi semper visus est, qui sibi constet optime; qui a sententia ægre discedat; ægre mutet consilium; susceptam opinionem non temere abjiciat, sensus deponat, de suo statu demigret; quem nulla res facile abducat, avellat a sententia; cujus mentem ægre in diversam partem traducas; huc illuc, in hanc vel illam partem non facile flectas; ea virum gravitate, eo animi robore ac constantia semper existimavi, ut non magis solem a suo cursu, quam ejus animum ab æquitatis studio deflectas; idem illi vultus in omni re, eadem mens in omni fortuna videtur; is mihi videtur, cujus animum nec prospera fortuna efferat, nec adversa infringat; qui eodem vultu et res secundas et adversas excipiat; qui pulcherrime secundam et adversam fortunam ferre, subire noverit; in quem fortunæ nihil juris sit; qui nec prosperis rebus insolescat, nec adversis frangatur; quem nec in secundis rebus lætiorem quisquam viderit, nec in sinistris tristiorem; qui eumdem vultum in omni fortuna retineat. Cf. [Animus fortis], [Fortis]. Usus: Cato gravitatem suam perpetua constantia roboravit. Fortis animus sine æqualitate et constantia nullus esse potest. Retinenda igitur est animi constantia, firmitas, perseverantia, gravitas.
CONSTERNĀTĬO, ōnis, f. Trouble, épouvante, consternation. Usus: Pavore et consternatione territa cohors. Cf. [Perturbatio]. Ingens sollicitudo, ac pene jam luctus est. Cf. [Terror].
CONSTERNO, is, strāvi, strātum, ere, a. Couvrir, joncher. Syn. Sterno, tego, spargo, effundo. Usus: Effusum frumentum vias omnes constraverat.