ĂCĬĒS, ei, f. Tranchant, pointe. Syn. Pars acuta ferri. Epith. Acris, hebes, obtusior, parva. Transl. 1. Acies. Vivacité du regard. Syn. Visio, vis oculi. Epith. Hebes, obtusior 2. Pénétration de l’esprit. Syn. Acumen mentis, perspicacia. Usus: Ingenii acies disputando exercetur simul et exacuitur; otio hebescit et obtunditur. Rerum magnitudo aciem mentis perstringit, præstringit. Sapiens ab oculorum consuetudine aciem mentis abducit. 3. Acies, armée, troupe rangée en bataille. Syn. Exercitus, copiæ in certos ordines distributæ. Epith. Media, instructa. Usus: 1. Aciem instruere, ranger, mettre en bataille. Aciem struere, exornare, statuere, instituere, dirigere; Legiones in aciem collocare; Copias suas in acie constituere; aciem ordine disponere; alias: in certos ordines militem cogere; in certos numeros, partes distribuere; ordines dispertiri. 2. In aciem procedere, se présenter au combat, prodire in aciem; alias: Legiones in aciem deducere, educere, producere; in prælium educere militem. 3. Aciem varie formare, former divers corps de bataille; extendere; porrigere, seu extenuare; promovere; erigere in collem; firmare subsidiis; distrahere, distendere, laxare; jungere; mediam aciem exinanire; alias: explicare cornua, alas, ordines. 4. Acies turbatur, cedit, l’armée plie. Cornibus nutat acies; fluctuat; inclinatur; cornibus nudatur; perfringitur, impellitur, movetur. 5. Aciem primam perrumpere, battre l’avant-garde, les premiers rangs. Aciei principia disjicere; alias: frontem hostis urgere: prima signa, primam hostium coronam dividere; in mediam aciem prorumpere, invehi, impetum facere. 6. Aciem restituere, rétablir le combat. Aciem sistere; alias: frontem hostis urgere; integrare ordines; colligere, instaurare. 7. Ex acie discedere, quitter le champ de bataille: acie vel ex acie excedere, refugere, recedere. Cf. [Pugna], [Prœlium].
ĂCĪNĂCĒS, is, m. Cimeterre. * Syn. Gladius Medorum, aut Persarum.
ĂCĬNUS, i, m. vel ACINUM, i, n. Grain des fruits à grappe; pépin. Usus: Acinus vinaceus.
ĂCĬPENSER, eris, m. Esturgeon. Epith. Decumanus. Usus: Acipenser iste paucorum hominum est.
ĂCŎNĪTUM, i, n. Poison. * Usus: Fallunt aconita legentes.
ACQUĬESCO, is, quievi, quietum, ere, n. Se reposer. Syn. Quiesco, mihi requies est. Adv. Aliquantum, facillime, libenter. Usus: 1. Tres in itinere horas acquieveram, se reposer. 2. In ore tuo, et vultu; in libris, litteris; in charitate erga me tua acquiesco, mettre sa tranquillité dans, être satisfait de. Cf. [Quies], [Quiesco].
ACQUĪRO, is, sii vel sīvi, sĭtum, ere, a. Acquérir. Syn. Obtineo, consequor, adipiscor, nanciscor; paro, comparo, concilio, adjungo. Phras. 1. Acquisivi dignitatem, j’ai obtenu une charge. Ingenio duce, auctore, virtute dignitatem nactus sum, reperi, abstuli; dignitate auctus sum. Tribunatum mea virtute extorsi, non artibus expugnavi; suffragia non eblanditus sum, sed meritis assecutus. Laboribus meis dignitatem mihi peperi, consecutus sum; vigiliis meis hanc dignitatem acceptam refero, fero, possideo, teneo, debeo. Bonis artibus honor mihi obtigit; data mihi ea est provincia, honorem inveni, impetravi, votorum compos factus sum. Non obrepsi ad honores, sed ascendi. Laboribus, vigiliis meis in magistratum veni; dignitatem collegi, comparavi; ad honores perveni, je suis parvenu aux honneurs. 2. Malis artibus non exiguas opes acquisivit, il s’est procuré de grandes richesses par des moyens illégitimes. Malis artibus non exiguam pecuniam collegit, confecit, creavit, nummorum magnam vim expressit, abrasit, extorsit; rem ac pecuniam reperit, corrasit, eblanditus est. 3. Litterarum studiis magnam sibi famam acquisivit, son amour pour les lettres lui à procuré une grande renommée. Doctrinarum studio famam sibi ingentem ac dignitatem conciliavit; nomen adeptus est ingens; famam collegit non mediocrem et existimationem; famam, existimationem sibi confecit, peperit; splendorem nomini accersiit; in existimationem venit. Usus: Acquirere honorem, dignitatem, opes. Cf. [Obtineo], [Accipio], [Fama], [Pecunia].
ACRĬMŌNĬA, æ, f. Vivacité, énergie. Syn. Vis animi, impetus, vehementia. Usus: Sit in vultu pudor, et acrimonia. Oratio tua multum habet acrimoniæ.
ACRĬTER, adv. Fortement, vivement. Syn. Acri animo, vehementer, fortiter. Usus: Intelligit, dicitque acriter. Acute videt, et acriter.
ACRŎĀMA, atis, n. Tout ce qu’on entend avec plaisir: musique, lecture, symphonie, etc. Syn. Narratio jucunda. Musica, symphonia fabulæ actibus interponi solita. Epith. Festivum. Usus: Acroama Themistocli jucundissimum videbatur, quo sua cujusque virtus prædicaretur. Fuisti in hac fabula non modo spectator, sed actor et acroama.