CORRUPTĬO, ōnis, f. Corruption, altération. Usus: Morbum appellant totius corporis corruptionem.
CORRUPTOR, ōris, m. Corrupteur, séducteur. Syn. Largitor. Usus: Quis corruptor juventutis? Quem tu hujus tribus corruptorem ac venditorem clamitas.
CORRUPTRIX, īcis, f. Corruptrice. Corruptrix provincia.
CORS, ortis, f. Cour fermée, basse-cour. Syn. Arca villæ, spatium intra maceriem. Usus: Villam habes cum corte.
CORTEX, ĭcis, m. Enveloppe des plantes, écorce. Usus: Trunci obducuntur libro aut cortice quo sint a frigoribus et caloribus tutiores.
CORTĪNA, æ, f. Tenture, rideau. Usus: Cortina theatri.
CŎRUSCO, as, are, n. Briller, étinceler. Syn. Splendeo, emico. Usus: Flamma inter nubes coruscat.
CŎRUSCUS, a, um, Brillant, étincelant.
CORVUS, i, m. Corbeau. Usus: Milvo est bellum naturale cum corvo.
CŎRY̆PHÆUS, i, m. Coryphée; chef. Syn. Dux, princeps. Usus: Zenonem Philo coryphæum Epicureorum appellat. Cf. [Auctor].