CŌS, cōtis, f. Caillou, pierre à aiguiser. Syn. Lapis, quo cultri acuuntur. Usus: Iracundia cos est fortitudinis, la colère aiguise le courage. Novacula cotem præcidere.
COSTA, æ, f. Côte. Usus: Animalium, navium costæ, flancs des navires.
CŎTHURNUS, i, m. Cothurne, sorte de chaussure. Calceamenti genus, tragœdis et virginibus familiare.
CRĀPŬLA, æ, f. Pesanteur de tête, ivresse, indigestion. Syn. Helluonum vitium, dissoluta victus ratio. Phras. 1. Crapulam habet, il est ivre. Mero incalescit; sensus mero victi sunt; gravata ebrietate mens; vino gravis est; mero oneratus; vino epulisque obrutus est; appotus probe; invitavit se plusculum majoribus poculis; temulentus est; vino rationem obruit; vino mentem mersit; vino sepultus est; vino onustus, languidus, oppressus est; vino madet; crapula ac capitis errore titubat; nec mens, nec lingua homini consistit; mero victus est; vini flore se complevit; vino se ingurgitavit; crapula gravis et impos sui est. Cf. [Ebrius]. 2. Crapulam edormivit, il a cuvé son vin. Crapulam exhalavit; somno concoxit; quies mentem reddidit; ebrietatem discussit. Usus: Edormi et exhala crapulam. Cf. [Bibo].
CRAS, Demain. Syn. Secundum hanc diem, crastina die.
CRASSĒ, Grossièrement. Usus: Crasse compositum aliquid.
CRASSĬTŬDO, ĭnis, f. Épaisseur. Usus: Crassitudo æris mihi noxia.
CRASSUS, a, um, Épais. Syn. Densus, plenior, pinguis, concretus. )( Tenuis. Usus: Crassus et concretus aer. Omnia crassis circumfusa tenebris. Cœlum crassum.
CRASTĬNUS, a, um, De demain. Usus: Nisi me in crastinum differre velis.
CRĀTĔR, ēris, m. Cratère, coupe. Syn. Poculum, cratera.