CRĀTES, is, f. Claie. Syn. Tabula viminibus contexta. Usus: Locus conceptus cratibus.
CRĔĀTĬO, ōnis, f. Création, élection. Usus: Creatio magistratuum.
CRĔĀTOR, ōris, m. Créateur, auteur; père. Syn. Procreator, genitor, effector. Phras. Creator universi DEUS, DIEU, créateur de l’univers. Effector et molitor mundi; opifex, generator ædificatorque mundi DEUS; rerum, quæ in tota natura constant, omnium opifex; universi conditor ac parens DEUS; hujus immensi operis conditor, effector, mundi hujus architectus ac fabricator; temporum ac omnium rerum artifex. Cf. [DEUS]. Usus: Creator urbis Romulus.
CRĔĀTŪRA, æ, f. Créature. Syn. Res creata, ex nihilo producta; res condita ab opifice et ædificatore mundi, DEO; res a summo conditore DEO procreata; summi conditoris, creatoris, procreatoris opus; res mortalis. Creata omnia.
CRĒBER, bra, brum, Fréquent. Syn. Frequens, densus. Usus: Thucydides creber est rerum frequentia. Crebræ venæ toto corpore intextæ. Per hos dies creberrimus mihi sermo de te. Cf. [Sæpe], [Frequento].
CRĒBRĬTAS, ātis, f. Fréquence, multiplicité. Syn. Frequentia. Epith. Pristina, tanta litterarum. Usus: Crebritate officiorum priora errata sarciam.
CRĒBRO, Fréquemment. Syn. Frequenter. Usus: Crebro litteras dare. Cf. [Sæpe].
CRĒDĬBĬLIS, e, gen. com. Croyable, vraisemblable. Syn. Probabilis, verisimilis. )( Incredibilis. Phras. 1. Credibile est, il est probable que (cum ut vel inf.). Fidem est propius; ad fidem pronius est; verisimillimum est; a ratione haud alienum est, par est credere. Cf. [Verisimile]. 2. Rem credibilem reddidit, il a rendu la chose vraisemblable. Fidem ejus rei fecit allatus ab eo nuntius; suspicionem affirmavit rumor publicus, fidem rei addidit una consentiensque vox populi; ad suspicionem res certissimæ accesserunt; opinionem adjuvit constans rei fama. Usus: Narratio credibilis esse debet. Credibile est, quod sine ullo teste auditoris opinione firmatur. Cf. [Incredibilis].
CRĒDĬBĬLĬTER, D’une manière croyable, vraisemblable. Syn. Verisimiliter, probabiliter. Usus: Quam non modo non credibiliter, sed ne suspiciose quidem.
CRĒDĬTOR, ōris, m. Créancier. Syn. Is, cui quacumque causa aliquid debetur. )( Debitor. Epith. Cæteri, familiares, universi. Usus: Fraudare creditores. Cum omnibus creditoribus suis male agit.