CŪJUSMŎDI, De quel genre. Usus: Legem, cujusmodi sit, conservare.

CŪJUSQUĔMŎDI, De toutes sortes. Usus: Homines cujusquemodi.

CULCĬTA, æ, f. Matelas, oreiller. Syn. Pulvinus, lectulus, stragulum. Usus: Culcita plumea.

CŪLĔUS, i, m. Sac de cuir. Syn. Saccus e corio, vel lino factus. Usus: Parricidæ in culeum insuti in profluentem deferuntur.

CŬLĪNA, æ, f. Cuisine. Epith. Ingentes. Usus: Tua quidem Philosophia in culina est.

CULMEN, ĭnis, n. Faîte, sommet. Syn. Fastigium. Epith. Parvum, transversum.

CULMUS, i, m. Tige des plantes, chaume. Syn. Frumenti calamus a radice ad spicam. Epith. Geniculatus. Usus: Herbescens viriditas sensim adolescit, culmoque nixa geniculato vaginis jam quasi pubescens includitur.

CULPA, æ, f. Faute. Syn. Causa, meritum, crimen, reprehensio. Epith. Aliena, magna, minor, paterna, perpetua, præterita, propria, similis, summa, turpis, varia. Phras. 1. Tua culpa hæc acciderunt, cela est arrivé par votre faute. Tu unus ejus rei culpam sustines; tu ipse in culpa es, in te uno culpa ejus rei est; hujus rei culpa in te residet, hæret, consistit; tu ejus rei culpa teneris; tuo vitio perimus; omnes tibi culpam ejus rei attribuunt, assignant; tot malorum causas in te omnes conferunt, transferunt, derivant, inclinant, conferunt; penes te unum ejus rei culpam esse aiunt; te ejus culpæ coarguunt; te culpæ omnis reum faciunt; tuum hoc vitium est, de quo plectimur; in vitio tu es; in te injicitur ejus rei culpa; tibi vitio et culpæ datur; te unum in culpa et suspicione ponunt; in te unum culpam conjiciunt, referunt; merito tuo te accusant; ejus te mali fontem esse ac principium; tu unus in noxia es; te ipse jure optimo incuses licet auctorem omnium malorum; hujus rei culpam omnes in te rejiciunt, tibi adscribunt; te hujus mali fontem, originem, causam esse prædicant; hanc in te culpam omnes impingunt; hujus culpæ notam tibi uni inurunt; hujus rei culpa te condemnant. Cf. [Causa], [Adscribo], [Criminor]. 2. Gravem culpam admisit, il a commis une grande faute. Gravem culpam commisit, contraxit, suscepit; magno se crimine adstrinxit; gravi culpa se contaminavit; non levem culpam commeruit, in se suscepit; sequius admisit aliquid; graviter offendit, deliquit; in gravem culpam incidit; gravi se scelere commaculavit, inquinavit; gravi culpa se obstrinxit. Cf. [Committo], [Peccatum], [Pecco], [Crimen]. 3. In culpa non est, il n’est pas en faute. Abest ab ea culpa longissime; extra culpam est; extra causam culpamque positus est; nihil in eo culpæ hæret, residet; culpa ea non tenetur; hujus rei culpa penes illum non est; noxæ ejus reus non est; ejus virium non est; ejus culpa, vitio id factum non est. 4. Expers omnis culpæ est, il est tout à fait innocent. Culpa caret, vacat; ab omni culpa abest, ab omni culpa remotus est; culpa omnis procul abest ab eo; abhorret ab ejus integerrimis moribus, quidquid culpæ in eum confertur; purus ab omni culpa est. Cf. [Innocens]. 5. Culpam a se facile removebit, il se disculpera facilement. Culpam haud ægre a se amovebit, amolietur, dimovebit; ea se culpa facile liberabit; ea se ex culpa facile eximet; eam se extra causam culpamque facile ponet; facile effugiet hoc crimen; ex eo crimine facile elabetur. Cf. [Criminatio]. 6. Culpam in alium rejicio, je rejette la faute sur un autre. Culpam in alterum confero, transfero, derivo, injicio, conjicio; in alium amolior, averto, inclino. 7. Culpam fateri, avouer une faute. Culpam agnoscere; culpæ se reum agere, peragere; de se ultro confiteri; non defugere noxæ confessionem. 8. Damna omnia, quæ culpa mea acciderunt, resarciam, je réparerai tous les dommages que j’ai causés par ma faute. Præstabo culpam; culpam redimam; quidquid detrimenti mea culpa acceptum est, sarciam, compensabo. Usus: Nulla culpa subest. Senatus in culpa est. Ejus peccati culpam unus sustines. Omnes se culpæ insontes clamant. Tibi præstanda est ea culpa. Cf. [Crimen], [Reprehendo].

CULPO, as, avi, atum, are, a. Reprendre, blâmer, critiquer. Syn. Culpæ do, culpæ ejus tribuo, in culpa pono, reprehendo. Usus: Sæpe patientiam ejus culpavi. Cf. [Reprehendo].

CULTER, tri, m. Couteau. Usus: Cultros metuit tonsorios; cultro succinctus; cultrum stringere.