CULTĬO, ōnis, f. Action de cultiver, culture. Syn. Cultura. Usus: Cultio agri.
CULTOR, ōris, m. Celui qui cultive. Usus: Agrorum cultores, laboureurs. Veritatis, justitiæ cultor, fraudis inimicus, ami de la justice, de la vérité.
CULTRIX, īcis, f. Celle qui cultive.
CULTŪRA, æ, f. Culture. Syn. Cultio, cultus. Epith. Multa, salutaris agrorum. Usus: Ager desertus a cultura hominum. Ager suapte bonus, diligentia et cultura melior. Ager nihil ferens, nisi magno labore ac cultura quæsitum.
CULTŬS, ūs, m. Genre de vie. Syn. Vitæ ratio. Epith. Communis atque usitatus vitæ, diligens, humanus civilisque, optimus, Deorum castissimus atque sanctissimus, plenissimusque pietatis, malus, mollissimus, necessarius, parvus, pius, quotidianus, saluber, moderatus, senior, tenuis, magnus, magnificus. Usus: 1. Idem nobis cultus, idem victus. Homines a fera agrestique vita ad humanum cultum civilemque traducere. Delectant magnifici apparatus, vitæque cultus cum elegantia et copia. Cultus, et curatio corporis nobis adhibenda est. 2. Cultura, cultio, culture de la terre. Ager ex se fructum nullum edit sine cultura hominum. 3. Cura, témoignage de respect, honneur. Tribuere alicui officium et diligentem cultum. Cf. [Colo], [Religio].
1. CUM, Avec. Præpositio. Vim habet conjunctionis, societatis, interdum instrumenti. Usus: Cum magno labore, cum magna spe agit. Cum gladio cruento comprehensus est. Cum ferro invadere in aliquem. Cum magno fletu, cum voluptate auditur. Considerate cum animis vestris. Habeo statutum cum animo meo. Cf. [Simul].
2. CUM, Lorsque. Adv. Signif. Causam, occasionem, tempus. Antiquis quum. Usus: Nox una intercessit, cum ille ita mutatus est. Aliquot sunt dies, cum te amo. Fuit id quondam tempus, cum, etc.
CUM, TUM, D’un côté, de l’autre; non seulement, mais encore; tant.... que; soit.... soit que. Præcedit illud, hoc consequitur. Syn. Et, et; non solum, sed etiam. Cum minus quiddam, tum vero gravius et majus significat. Usus: hoc cum utile, tum illud longe honestissimum est, quod. Cum doctrina, tum imprimis pietate excellens. Id fecit cum sæpe alias, tum vero hoc tempore frequentissime. Cum cætera, tum hoc dictum vitupero.
CUMPRĪMUM, Alors que. Syn. Ut primum, ubi primum, simul atque. Usus: Cumprimum posse ingredi cœpit, non recusabat, etc.
CUMPRĪMIS, Surtout, principalement. Syn. Imprimis. Usus: Homo cumprimis locuples et honestus.